English French German Italian Russian Serbian Spanish Turkish
ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ
ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
Απορίες μετά τις εκλογές

Στον Ριζοσπάστη της 29ης/6/2014 δημοσιεύεται απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ για τις εκλογές της 18ης και 25ης Μάη 2014.

1. Δε γνωρίζω αν απαντάει στα μέλη του κόμματος, τους οπαδούς που ανησυχούν για το χαμηλό ποσοστό ή σε άλλους η επανάληψη του μέτρου σύγκρισης (4,5% του Ιούνη 2012) όπως και η επιχειρηματολογία ότι «κάθε φορά κρίνεις με βάση τις εξελίξεις, τις συγκεκριμένες συνθήκες και το μέτρο σύγκρισης δε μπορεί να είναι διαφορετικό για το ΚΚΕ και διαφορετικό για τα άλλα κόμματα».

Εδώ υπάρχει σκόπιμο μπέρδεμα. Ασφαλώς το μέτρο σύγκρισης πρέπει να είναι το ίδιο για όλα τα κόμματα. Και πρέπει, κυρίως, να είναι το αντίστοιχο, αλλά και συνυπολογισμός με την τελευταία γενική εκλογική αναμέτρηση.

Περισσότερα...

Ένα βιβλίο ντοκουμέντο από τον Λάμπρο Τόκα

Περισσότερα...

RSS του ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

PostHeaderIcon Λένιν: Η καταστροφή που μας απειλεί

Έχει σημασία η λεπτομερής επεξεργασία της τακτικής στην πορεία προς την επανάσταση, ως και τα πρόθυρα της;

Πρέπει να αξιοποιεί το επαναστατικό κίνημα όλα τα προβλήματα που απασχολούν τη χώρα και τις εργαζόμενες τάξεις του πληθυσμού, ή πρέπει να αρκείται μόνο στα ζητήματα της στρατηγικής και την άμεση επιδίωξη της επανάστασης;

Η πορεία προς την επανάσταση έχει μεταβατικές στιγμές και φάσεις που μελετώνται αναλυτικά και χαράσσεται η τακτική ή επιδιώκεται κατευθείαν η σοσιαλιστική επανάσταση και η εργατική σοσιαλιστική εξουσία;

 

Σε αυτά και σε πολλά ακόμη ερωτήματα απαντά το έργου του Λένιν «Η καταστροφή που μας απειλεί και πώς πρέπει να την καταπολεμήσουμε».

Το έργο αυτό γράφηκε στα μέσα Σεπτεμβρίου του 1917  λίγο περισσότερο από ένα μήνα πριν την Οχτωβριανή επανάσταση. Στη Ρωσία, τότε η επαναστατική κατάσταση συνεχιζόταν, οι μπολσεβίκοι είχαν επικρατήσει στα σοβιέτ και είχαν πάρει καθαρά την πλειοψηφία γεγονός που αποδείκνυε ότι η πλειοψηφία της εργατικής τάξης είχε κερδηθεί με την επανάσταση και μαζί η πλειοψηφία των μικροαστικών στρωμάτων της πόλης και οι τεράστιες μάζες της φτωχής αγροτιάς σε συμμαχία και με την ηγεμονία της εργατικής τάξης. Από την άποψη δηλαδή των υποκειμενικών προϋποθέσεων για την επανάσταση είχε γίνει ένα πελώριο βήμα με τη μεγαλοφυή τακτική του μπολσεβίκικου κόμματος.

Η Ρωσία στη φάση εκείνη δεν ήταν πια η Ρωσία πριν από λίγους μήνες, πριν την αστική επανάσταση του Φλεβάρη. Είχαν ήδη λυθεί όλα τα προβλήματα της καθυστέρησης που αφορούσαν το εποικοδόμημα, νικήθηκε ο τσαρισμός και οι δυνάμεις της φεουδαρχίας, η Ρωσία ήταν πλέον η πιο δημοκρατική χώρα. Μεγάλα αστικοδημοκρατικά προβλήματα φυσικά παρέμεναν άλυτα, με κορυφαίο το ζήτημα της γης. Ο πόλεμος συνεχιζόταν. Από τη στιγμή όμως που οι μικροαστοί υπέταξαν τα σοβιέτ στην αστική τάξη, δεν είχε νόημα μια επιμονή στη δημοκρατική δικτατορία του προλεταριάτου και της αγροτιάς. Η εργατική τάξη και η εξουσία της θα έλυναν πλέον και τα προβλήματα αυτά. Από την άποψη αυτή δεν ετίθετο πλέον ζήτημα αστικοδημοκρατικής επανάστασης και η διαδικασία προσέγγισης στην επανάσταση αφορούσε μόνο στην τακτική και καθόλου στη στρατηγική.

Η πείρα που προκύπτει από την επεξεργασία αυτή και φυσικά παρμένη μόνο ως πείρα και καθόλου για αυτούσια χρήση σήμερα, έχει σημασία και μπορεί να εφαρμοστεί σε καπιταλιστικές χώρες αναπτυγμένες που η επικείμενη επανάσταση θα είναι σοσιαλιστική.

Στις συνθήκες αυτές ο Λένιν επιλέγει ως άξονα δράσης των Επαναστατικών δυνάμεων όχι την ίδια την εξέγερση για να σωθεί ο λαός και η χώρα οριστικά, αλλά την ανάγκη δράσης για να αποφύγει η Ρωσία την πείνα και την καταστροφή. Πιστεύει ότι με αυτό το περιεχόμενο δράσης θα ολοκληρωθεί η αλλαγή των συσχετισμών υπέρ της εργατικής τάξης, καθώς και η συνολική προετοιμασία της εξέγερσης. Ο κύριος τρόπος που πρότεινε να αντιμετωπιστεί η κατάσταση αυτή ήταν να εφαρμοστεί ολοκληρωμένος κοινωνικός και εργατικός έλεγχος σε όλους τους τομείς της οικονομίας και της κοινωνικής ζωής, έλεγχος τον οποίο η αστική κυβέρνηση δεν εφαρμόζει για να μη θιγούν τα πρωτάκουστα κέρδη της ολιγαρχίας, παρότι όλα τα προτεινόμενα μέτρα ήταν απολύτως εφαρμόσιμα. Τα βασικά μέτρα που προτείνει στο έργο αυτό είναι:1) Να συγκεντρωθούν όλες οι τράπεζες σε μια τράπεζα και να υπάρξει κρατικός έλεγχος τις πράξεις της. 2) Εθνικοποίηση των καπιταλιστικών συνδικάτων, δηλαδή των μεγάλων μονοπωλιακών ενώσεων των καπιταλιστικών. 3) Να καταργηθεί το εμπορικό απόρρητο. 4) Να οργανωθούν υποχρεωτικά σε ενώσεις οι επιχειρηματίες. 5) Να συνενωθεί όλος ο πληθυσμός αναγκαστικά σε καταναλωτικούς συνεταιρισμούς. Τα μέτρα αυτά, μέτρα αναγκαία για τον έλεγχο της ασυδοσίας του κεφαλαίου, χωρίς την παραμικρή αλλαγή των σχέσεων ιδιοκτησίας δεν ήταν μέτρα σοσιαλιστικά, αλλά μέτρα που θα συνέβαλαν στην εφαρμογή του εργατικού ελέγχου και μάλιστα μέτρα που θα έπαιρνε μια πραγματική επαναστατική δημοκρατική εξουσία και όχι η εξουσία της εργατικής τάξης. Το στοιχείο αυτό, όπως θα διαπιστώσει ο αναγνώστης τονίζεται επίμονα σε πολλά σημεία του έργου αυτού.

Ο Λένιν γνωρίζει πολύ καλά ότι ο ιμπεριαλισμός ουσιαστικά είναι μονοπωλιακός καπιταλισμός ο οποίος εξελίσσεται σε κρατικομονοπωλιακό καπιταλισμό και στη Ρωσία. Ο πόλεμος επιταχύνει σε εξαιρετικό βαθμό τη διαμόρφωση του κρατικομονοπωλιακού καπιταλισμού και κατ’ αυτόν τον τρόπο φέρνει την ανθρωπότητα πάρα πολύ κοντά στο σοσιαλισμό. Γνωρίζει ότι το κράτος είναι η οργάνωση της κυρίαρχης τάξης. Αν στη θέση του αστικού κράτους μπει το επαναστατικό δημοκρατικό κράτος, όπως αναφέρει, δηλαδή η δημοκρατική δικτατορία του προλεταριάτου και της αγροτιάς τότε καπιταλισμός σημαίνει βήματα προς τον σοσιαλισμό.

Αναφερόμενος στη γενική υποχρεωτική εργασία, την οποία θεωρεί αναγκαία και ως μέτρο δεν ήταν σοσιαλιστικό, αλλά είχε ληφθεί και σε καπιταλιστικές χώρες, π.χ. στη Γερμανία αναρωτιέται: «Τι είναι η γενική υποχρεωτική εργασία; Η γενική υποχρεωτική εργασία που καθιερώνεται, ρυθμίζεται και κατευθύνεται από τα σοβιέτ των εργατών, των στρατιωτών και των αγροτών βουλευτών, δεν είναι σοσιαλισμός, όμως δεν είναι και καπιταλισμός. Είναι ένα τεράστιο βήμα προς τον σοσιαλισμό, ένα τέτοιο βήμα που με την προϋπόθεση ότι θα διατηρηθεί ατόφια η δημοκρατία θα ήταν πια αδύνατη η πισωδρόμηση απ' αυτό το βήμα προς τον καπιταλισμό, χωρίς να γίνουν ανήκουστες βιαιοπραγίες πάνω στις μάζες». Φυσικά για να προχωρήσουν κατ’ αυτό τον τρόπο οι εξελίξεις και «να διατηρηθεί ατόφια η δημοκρατία» απαιτούνται ορισμένες πολύ σημαντικές προϋποθέσεις. Αυτές σχετίζονται με την κατάκτηση της πλειοψηφίας εργατικής τάξης και τη δράση της για την επαναστατική αλλαγή, με τη μεγάλη κινητικότητα των λαϊκών μαζών που δρουν ως σύμμαχοι της εργατικής τάξης και κάτω από την ηγεμονία της, ώστε να αντιμετωπίζεται με επιτυχία η προσπάθεια του μονοπωλιακού κεφαλαίου και των τμημάτων των μικροαστικών μαζών που έχει στην επιρροή του να μετατρέψει όλη την πορεία της μετάβασης σε ένα απλό συμβιβασμό με την αστική εξουσία. Είναι φυσικό ότι αυτά μπορούν να γίνουν μέσα  σε συνθήκες μεγάλης κρίσης του συστήματος και σημαντικού κλονισμού της αστικής κυριαρχίας που θα τροφοδοτεί την πλατιά εργατική και λαϊκή δραστηριότητα και φυσικά σε συνθήκες ανεπτυγμένου καπιταλισμού.

Τηρουμένων των αναλογιών οπωσδήποτε μια και οι εποχές και οι συνθήκες είναι διαφορετικές και κάτω από το πρίσμα αυτών των τοποθετήσεων ας κάνουμε ένα συσχετισμό με τη Χιλή στις συνθήκες διακυβέρνησης από τη Λαϊκή Ενότητα.  Η Χιλή  είχε καπιταλισμό σχετικά αναπτυγμένο, με μια κυβέρνηση δημοκρατική αντιιμπεριαλιστική, η οποία προήλθε από εκλογές, παίρνει όμως μέτρα αντιιμπεριαλιστικά δημοκρατικά και σε ένα βαθμό αντικαπιταλιστικά. Αν έλειπαν οι αυταπάτες από τη Λαϊκή Ενότητα, που σχετίζονται κυρίως με το ρόλο του στρατού και του κρατικού μηχανισμού, με το δισταγμό για εξοπλισμό της εργατικής τάξης και του λαού και την ανάγκη να αντιμετωπιστεί η αστική τάξη και ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός με όποιο μέσο απαιτούνταν, τότε  ήταν δυνατό να διατηρηθεί «ατόφια δημοκρατία και η οπισθοδρόμηση προς την απόλυτη κυριαρχία της αστικής τάξης θα ήταν αδύνατη χωρίς ανήκουστες βιαιοπραγίες πάνω στις μάζες». Αν έλειπαν αυτές οι αυταπάτες ήταν δυνατόν η απόπειρα πραξικοπήματος να αντιμετωπιστεί και να οδηγηθεί η Χιλή στη σοσιαλιστική επανάσταση και την εργατική σοσιαλιστική εξουσία.

Το έργο αυτό του Λένιν απαντά με τρόπο καταλυτικό σε όλη τη σύγχρονη φιλολογία για κυβερνητισμό της αριστεράς, όταν διατυπώνεται η οποιαδήποτε σκέψη για «εργατική», ή «αντιιμπεριαλιστική αντιμονοπωλιακή» κυβέρνηση ως μέσον για την προσέγγιση στην επανάσταση, ή ακόμη στην κατηγορία του οπορτουνισμού για όποιον τολμήσει να σκεφτεί και να διερευνήσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Κατεβάστε το από εδώ.

Καλό διάβασμα.

 

ΚΕΝΤΡΙσματα
Το παντεσπάνι και η ενέργεια ως κοινωνικά αγαθά

«Δεν έχουν ψωμί; Και γιατί δεν τρώνε παντεσπάνι;».

Αυτή τη μνημειώδη φράση της Μαρίας Αντουανέττας, που δείχνει την απόλυτη αποκοπή από την πραγματικότητα, μας θύμισε η προτροπή του γραφικού βουλευτή της ΝΔ Μιχάλη Ταμήλου να επιστρέψουμε στον 18ο αιώνα χωρίς καμιά μορφή ενέργειας.

Σε τηλεοπτική συζήτηση σχετικά με το ξεπούλημα της ΔΕΗ, ο ανεκδιήγητος Ταμήλος –ο οποίος φαίνεται πως καλύπτει επάξια το κοινοβουλευτικό και τηλεοπτικό κενό που άφησε ο Θεόδωρος Πάγκαλος- ισχυρίστηκε πως το ηλεκτρικό ρεύμα δεν είναι κοινωνικό αγαθό. «Κοινωνικό αγαθό είναι μόνο το νερό. Τίποτα άλλο» δήλωσε προσθέτοντας ότι «Μπορείς να ζήσεις και χωρίς ενέργεια. Μπορείς να πας σε ένα χωριό και να ζεις με τη λάμπα που ανάβαμε παλιά, δεν χρειάζεται το ρεύμα να το έχεις πάντα. Άρα λοιπόν το ρεύμα δεν είναι κοινωνικό αγαθό».

Περισσότερα...
ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΕΧΕΙ ΚΕΦΙΑ...
Πολιτική σχολιογραφία με σκίτσα και φωτομοντάζ
Έχουμε 9 επισκέπτες συνδεδεμένους
Από-ΤΥΠΟ-ματα
Ειδησεογραφία και άρθρα από τα ΜΜΕ και τα blogs που νομίζουμε πως πρέπει να έχουν υπόψη τους οι αναγνώστες μας. Οι Θέσεις και απόψεις που καταγράφονται εδώ δεσμεύουν μόνο τους συντάκτες των κειμένων.
Η ουκρανική κυβέρνηση ζητά να απαγορευτεί το Κομμουνιστικό Κόμμα

από το ΠΟΝΤΙΚΙ

Ο Ουκρανός υπουργός Δικαιοσύνης ζήτησε σήμερα να απαγορεύσει το Κομουνιστικό Κόμμα, κατηγορώντας το ότι υποστηρίζει και χρηματοδοτεί τη τρομοκρατία και άλλα εγκλήματα, για τα οποία ο υπουργός ισχυρίστηκε ότι έχει συγκεντρώσει «μεγάλο όγκο στοιχείων» από την Υπηρεσία Ασφάλειας της Ουκρανίας.
Ο υπουργός, Πάβλο Πετρένκο, ανέφερε ότι κατέθεσε αγωγή στο τοπικό δικαστήριο για να απαγορευτεί το κόμμα.
Ωστόσο, ο εκπρόσωπος της Ιδεολογικής Επιτροπής της Κομματικής Οργάνωσης Κιέβου του Κομμουνιστικού Κόμματος, Ομάρ Αλ Ανί, δήλωσε ότι τα στοιχεία του ουκρανικού υπουργείου Δικαιοσύνης είναι κατασκευασμένα.

Περισσότερα...

Alternative flash content

To view this Flash you need Javascript on your browser and updated version of flash player.