English French German Italian Russian Serbian Spanish Turkish
ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Η πρώτη ποιητική συλλογή που εκδίδει ηλεκτρονικά ο Εργατικός Αγώνας

Διαβάστε το on line πατώντας την εικόνα

Κατεβάστε το βιβλίο από εδώ

ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
Εκπέμπουμε SOS σε όλη την κοινωνία

Ανακοίνωση του Συλλόγου Εργαζομένων του Νοσοκομείου «Άγιος Σάββας»

Από τη ψήφιση του πολυνομοσχεδίου ημέρα Κυριακή, το Νοσοκομείο μας κινδυνεύει να κλείσει.

Λόγω της διαθεσιμότητας 67 γιατρών του πρώην ΙΚΑ, θα σταματήσουν να λειτουργούν ή θα υπολειτουργούν  τμήματα του Ακτινοδιαγνωστικού (ο μαγνητικός τομογράφος και ο υπέρηχος που στεγάζεται στην Λ.Αλεξάνδρας 119), το Παθολογοανατομικό Εργαστήριο που βγάζει τις βιοψίες, το Ιατρείο Πόνου, η Β΄κλινική Μαστού, το Ακτινοθεραπευτικό Τμήμα που κάνει τις ακτινοβολίες κ.α

Αυτό σημαίνει ότι άμεσα θα μειωθούν τα χειρουργεία και οι θεραπείες των ασθενών και θα επηρεαστούν δυσμενώς όλες οι κλινικές και τα τμήματα του Νοσοκομείου.

Περισσότερα...

RSS του ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

PostHeaderIcon Λένιν: Η καταστροφή που μας απειλεί

Έχει σημασία η λεπτομερής επεξεργασία της τακτικής στην πορεία προς την επανάσταση, ως και τα πρόθυρα της;

Πρέπει να αξιοποιεί το επαναστατικό κίνημα όλα τα προβλήματα που απασχολούν τη χώρα και τις εργαζόμενες τάξεις του πληθυσμού, ή πρέπει να αρκείται μόνο στα ζητήματα της στρατηγικής και την άμεση επιδίωξη της επανάστασης;

Η πορεία προς την επανάσταση έχει μεταβατικές στιγμές και φάσεις που μελετώνται αναλυτικά και χαράσσεται η τακτική ή επιδιώκεται κατευθείαν η σοσιαλιστική επανάσταση και η εργατική σοσιαλιστική εξουσία;

 

Σε αυτά και σε πολλά ακόμη ερωτήματα απαντά το έργου του Λένιν «Η καταστροφή που μας απειλεί και πώς πρέπει να την καταπολεμήσουμε».

Το έργο αυτό γράφηκε στα μέσα Σεπτεμβρίου του 1917  λίγο περισσότερο από ένα μήνα πριν την Οχτωβριανή επανάσταση. Στη Ρωσία, τότε η επαναστατική κατάσταση συνεχιζόταν, οι μπολσεβίκοι είχαν επικρατήσει στα σοβιέτ και είχαν πάρει καθαρά την πλειοψηφία γεγονός που αποδείκνυε ότι η πλειοψηφία της εργατικής τάξης είχε κερδηθεί με την επανάσταση και μαζί η πλειοψηφία των μικροαστικών στρωμάτων της πόλης και οι τεράστιες μάζες της φτωχής αγροτιάς σε συμμαχία και με την ηγεμονία της εργατικής τάξης. Από την άποψη δηλαδή των υποκειμενικών προϋποθέσεων για την επανάσταση είχε γίνει ένα πελώριο βήμα με τη μεγαλοφυή τακτική του μπολσεβίκικου κόμματος.

Η Ρωσία στη φάση εκείνη δεν ήταν πια η Ρωσία πριν από λίγους μήνες, πριν την αστική επανάσταση του Φλεβάρη. Είχαν ήδη λυθεί όλα τα προβλήματα της καθυστέρησης που αφορούσαν το εποικοδόμημα, νικήθηκε ο τσαρισμός και οι δυνάμεις της φεουδαρχίας, η Ρωσία ήταν πλέον η πιο δημοκρατική χώρα. Μεγάλα αστικοδημοκρατικά προβλήματα φυσικά παρέμεναν άλυτα, με κορυφαίο το ζήτημα της γης. Ο πόλεμος συνεχιζόταν. Από τη στιγμή όμως που οι μικροαστοί υπέταξαν τα σοβιέτ στην αστική τάξη, δεν είχε νόημα μια επιμονή στη δημοκρατική δικτατορία του προλεταριάτου και της αγροτιάς. Η εργατική τάξη και η εξουσία της θα έλυναν πλέον και τα προβλήματα αυτά. Από την άποψη αυτή δεν ετίθετο πλέον ζήτημα αστικοδημοκρατικής επανάστασης και η διαδικασία προσέγγισης στην επανάσταση αφορούσε μόνο στην τακτική και καθόλου στη στρατηγική.

Η πείρα που προκύπτει από την επεξεργασία αυτή και φυσικά παρμένη μόνο ως πείρα και καθόλου για αυτούσια χρήση σήμερα, έχει σημασία και μπορεί να εφαρμοστεί σε καπιταλιστικές χώρες αναπτυγμένες που η επικείμενη επανάσταση θα είναι σοσιαλιστική.

Στις συνθήκες αυτές ο Λένιν επιλέγει ως άξονα δράσης των Επαναστατικών δυνάμεων όχι την ίδια την εξέγερση για να σωθεί ο λαός και η χώρα οριστικά, αλλά την ανάγκη δράσης για να αποφύγει η Ρωσία την πείνα και την καταστροφή. Πιστεύει ότι με αυτό το περιεχόμενο δράσης θα ολοκληρωθεί η αλλαγή των συσχετισμών υπέρ της εργατικής τάξης, καθώς και η συνολική προετοιμασία της εξέγερσης. Ο κύριος τρόπος που πρότεινε να αντιμετωπιστεί η κατάσταση αυτή ήταν να εφαρμοστεί ολοκληρωμένος κοινωνικός και εργατικός έλεγχος σε όλους τους τομείς της οικονομίας και της κοινωνικής ζωής, έλεγχος τον οποίο η αστική κυβέρνηση δεν εφαρμόζει για να μη θιγούν τα πρωτάκουστα κέρδη της ολιγαρχίας, παρότι όλα τα προτεινόμενα μέτρα ήταν απολύτως εφαρμόσιμα. Τα βασικά μέτρα που προτείνει στο έργο αυτό είναι:1) Να συγκεντρωθούν όλες οι τράπεζες σε μια τράπεζα και να υπάρξει κρατικός έλεγχος τις πράξεις της. 2) Εθνικοποίηση των καπιταλιστικών συνδικάτων, δηλαδή των μεγάλων μονοπωλιακών ενώσεων των καπιταλιστικών. 3) Να καταργηθεί το εμπορικό απόρρητο. 4) Να οργανωθούν υποχρεωτικά σε ενώσεις οι επιχειρηματίες. 5) Να συνενωθεί όλος ο πληθυσμός αναγκαστικά σε καταναλωτικούς συνεταιρισμούς. Τα μέτρα αυτά, μέτρα αναγκαία για τον έλεγχο της ασυδοσίας του κεφαλαίου, χωρίς την παραμικρή αλλαγή των σχέσεων ιδιοκτησίας δεν ήταν μέτρα σοσιαλιστικά, αλλά μέτρα που θα συνέβαλαν στην εφαρμογή του εργατικού ελέγχου και μάλιστα μέτρα που θα έπαιρνε μια πραγματική επαναστατική δημοκρατική εξουσία και όχι η εξουσία της εργατικής τάξης. Το στοιχείο αυτό, όπως θα διαπιστώσει ο αναγνώστης τονίζεται επίμονα σε πολλά σημεία του έργου αυτού.

Ο Λένιν γνωρίζει πολύ καλά ότι ο ιμπεριαλισμός ουσιαστικά είναι μονοπωλιακός καπιταλισμός ο οποίος εξελίσσεται σε κρατικομονοπωλιακό καπιταλισμό και στη Ρωσία. Ο πόλεμος επιταχύνει σε εξαιρετικό βαθμό τη διαμόρφωση του κρατικομονοπωλιακού καπιταλισμού και κατ’ αυτόν τον τρόπο φέρνει την ανθρωπότητα πάρα πολύ κοντά στο σοσιαλισμό. Γνωρίζει ότι το κράτος είναι η οργάνωση της κυρίαρχης τάξης. Αν στη θέση του αστικού κράτους μπει το επαναστατικό δημοκρατικό κράτος, όπως αναφέρει, δηλαδή η δημοκρατική δικτατορία του προλεταριάτου και της αγροτιάς τότε καπιταλισμός σημαίνει βήματα προς τον σοσιαλισμό.

Αναφερόμενος στη γενική υποχρεωτική εργασία, την οποία θεωρεί αναγκαία και ως μέτρο δεν ήταν σοσιαλιστικό, αλλά είχε ληφθεί και σε καπιταλιστικές χώρες, π.χ. στη Γερμανία αναρωτιέται: «Τι είναι η γενική υποχρεωτική εργασία; Η γενική υποχρεωτική εργασία που καθιερώνεται, ρυθμίζεται και κατευθύνεται από τα σοβιέτ των εργατών, των στρατιωτών και των αγροτών βουλευτών, δεν είναι σοσιαλισμός, όμως δεν είναι και καπιταλισμός. Είναι ένα τεράστιο βήμα προς τον σοσιαλισμό, ένα τέτοιο βήμα που με την προϋπόθεση ότι θα διατηρηθεί ατόφια η δημοκρατία θα ήταν πια αδύνατη η πισωδρόμηση απ' αυτό το βήμα προς τον καπιταλισμό, χωρίς να γίνουν ανήκουστες βιαιοπραγίες πάνω στις μάζες». Φυσικά για να προχωρήσουν κατ’ αυτό τον τρόπο οι εξελίξεις και «να διατηρηθεί ατόφια η δημοκρατία» απαιτούνται ορισμένες πολύ σημαντικές προϋποθέσεις. Αυτές σχετίζονται με την κατάκτηση της πλειοψηφίας εργατικής τάξης και τη δράση της για την επαναστατική αλλαγή, με τη μεγάλη κινητικότητα των λαϊκών μαζών που δρουν ως σύμμαχοι της εργατικής τάξης και κάτω από την ηγεμονία της, ώστε να αντιμετωπίζεται με επιτυχία η προσπάθεια του μονοπωλιακού κεφαλαίου και των τμημάτων των μικροαστικών μαζών που έχει στην επιρροή του να μετατρέψει όλη την πορεία της μετάβασης σε ένα απλό συμβιβασμό με την αστική εξουσία. Είναι φυσικό ότι αυτά μπορούν να γίνουν μέσα  σε συνθήκες μεγάλης κρίσης του συστήματος και σημαντικού κλονισμού της αστικής κυριαρχίας που θα τροφοδοτεί την πλατιά εργατική και λαϊκή δραστηριότητα και φυσικά σε συνθήκες ανεπτυγμένου καπιταλισμού.

Τηρουμένων των αναλογιών οπωσδήποτε μια και οι εποχές και οι συνθήκες είναι διαφορετικές και κάτω από το πρίσμα αυτών των τοποθετήσεων ας κάνουμε ένα συσχετισμό με τη Χιλή στις συνθήκες διακυβέρνησης από τη Λαϊκή Ενότητα.  Η Χιλή  είχε καπιταλισμό σχετικά αναπτυγμένο, με μια κυβέρνηση δημοκρατική αντιιμπεριαλιστική, η οποία προήλθε από εκλογές, παίρνει όμως μέτρα αντιιμπεριαλιστικά δημοκρατικά και σε ένα βαθμό αντικαπιταλιστικά. Αν έλειπαν οι αυταπάτες από τη Λαϊκή Ενότητα, που σχετίζονται κυρίως με το ρόλο του στρατού και του κρατικού μηχανισμού, με το δισταγμό για εξοπλισμό της εργατικής τάξης και του λαού και την ανάγκη να αντιμετωπιστεί η αστική τάξη και ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός με όποιο μέσο απαιτούνταν, τότε  ήταν δυνατό να διατηρηθεί «ατόφια δημοκρατία και η οπισθοδρόμηση προς την απόλυτη κυριαρχία της αστικής τάξης θα ήταν αδύνατη χωρίς ανήκουστες βιαιοπραγίες πάνω στις μάζες». Αν έλειπαν αυτές οι αυταπάτες ήταν δυνατόν η απόπειρα πραξικοπήματος να αντιμετωπιστεί και να οδηγηθεί η Χιλή στη σοσιαλιστική επανάσταση και την εργατική σοσιαλιστική εξουσία.

Το έργο αυτό του Λένιν απαντά με τρόπο καταλυτικό σε όλη τη σύγχρονη φιλολογία για κυβερνητισμό της αριστεράς, όταν διατυπώνεται η οποιαδήποτε σκέψη για «εργατική», ή «αντιιμπεριαλιστική αντιμονοπωλιακή» κυβέρνηση ως μέσον για την προσέγγιση στην επανάσταση, ή ακόμη στην κατηγορία του οπορτουνισμού για όποιον τολμήσει να σκεφτεί και να διερευνήσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Κατεβάστε το από εδώ.

Καλό διάβασμα.

 

ΚΕΝΤΡΙσματα
Ξεκαθάρισμα λογαριασμών της «φαμίλιας»

Τούτες τις μέρες όσοι κυκλοφορούν έξω στους δρόμους, καλού κακού, ας κοιτούν ψηλά για  να αποφύγουν τη σύγκρουση με τις δεκάδες των πολιτικών και των δημοσιογράφων που «πέφτουν από τα σύννεφα» ανακαλύπτοντας σχέσεις της κυβέρνησης με τη ναζιστική «Χρυσή Αυγή».

Όλη η υπόλοιπη χώρα δεν περίμενε τη δημοσιοποίηση της μαφιόζικα βιντεοσκοπημένης συνομιλίας ανάμεσα στον Π. Μπαλτάκο και τον Ηλ. Κασιδιάρη για να το αντιληφθεί. Τα παραδείγματα πολλά και βροντερά. Όμως, για το χατίρι της επικαιρότητας, ας αφήσουμε, προς το παρόν, όλα τα προγενέστερα κι ας πούμε δυο λόγια για το γεγονός αυτό καθαυτό.

Περισσότερα...
ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΕΧΕΙ ΚΕΦΙΑ...
Πολιτική σχολιογραφία με σκίτσα και φωτομοντάζ
Έχουμε 55 επισκέπτες συνδεδεμένους
Από-ΤΥΠΟ-ματα
Ειδησεογραφία και άρθρα από τα ΜΜΕ και τα blogs που νομίζουμε πως πρέπει να έχουν υπόψη τους οι αναγνώστες μας. Οι Θέσεις και απόψεις που καταγράφονται εδώ δεσμεύουν μόνο τους συντάκτες των κειμένων.
Ώρα να ... χρεοκοπήσει η Ελλάδα (!), λένε οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς»

του Γιώργου Δελαστίκ* από το aristeriantepithesi.blogspot.gr

Ούτε στους χειρότερους εφιάλτες της η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου δεν φανταζόταν τη χθεσινή πισώπλατη μαχαιριά που της έδωσαν οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου, η μεγαλύτερη οικονομική εφημερίδα της Ευρώπης και η «Βίβλος» του επιχειρηματικού κόσμου της Γηραιάς Ηπείρου. Γροθιά στο στομάχι και μόνο ο τίτλος: «Αυτή θα μπορούσε να είναι η στιγμή για την Ελλάδα να κάνει στάση πληρωμών!».

Ακόμη χειρότερα, το άρθρο στο χθεσινό φύλλο της βρετανικής εφημερίδας στο οποίο αναφερόμαστε φέρει την υπογραφή του ενός από τους δύο κορυφαίους αρθρογράφους των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» - του Βόλφγκανγκ Μινχάου.

Περισσότερα...

Alternative flash content

To view this Flash you need Javascript on your browser and updated version of flash player.