Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου 2017

Οικονομία

Οι τράπεζες, τα κόκκινα δάνεια και η χρεωκοπία του λαού.

του Αλέξανδρου Καπακτσή.

Όταν ο ευφυέστατος και πολυμήχανος Γιώργος Παπανδρέου εξήγγειλε τη γενική επίθεση εναντίον του βιοτικού επιπέδου του λαού και την προσφυγή στους προστάτες δανειστές σύσσωμη η αστική τάξη της χώρας στρατεύθηκε στην "εθνική" προσπάθεια. Έβλεπαν ότι το προηγούμενο μοντέλο λεηλασίας του κοινωνικού πλούτου, που παράγουν οι εργαζόμενοι, εξάντλησε τη δυναμική του και ξεκίνησαν ένα νέο γύρο αντεργατικών και αντιλαϊκών μέτρων ώστε να μακροημερεύσουν την κερδοφορία τους, σε νέο πλαίσιο, έστω και αν ήταν αναγκασμένοι να πληρώσουν ακριβά ασφάλιστρα ζωής στους ξένους συμμάχους και εταίρους σε αυτήν την προσπάθεια.

Περισσότερα...

Η στατιστική της άθλιας κατάστασης της εργατικής τάξης στην Ελλάδα.

Την εργασιακή και μισθολογική κόλαση στην οποία έχει πεταχτεί η ελληνική εργατική τάξη με αφορμή την κρίση τεκμηριώνουν και τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας τα οποία εμπεριέχονται σε «ενημερωτικό σημείωμα» προς την «Διεθνή Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων», η «διαρροή» του οποίου αποτελεί μια προπαγανδιστικού τύπου «απάντηση» της κυβέρνησης στις αξιώσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Περισσότερα...

Γράφει ο Θανάσης Κανιάρης.

Η αρχική σκέψη για τη γραφή του άρθρου αυτού, ήταν μια κριτική τοποθέτηση στο νέο αναπτυξιακό νόμο που κατέθεσε πρόσφατα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Το θέμα όμως της ανάπτυξης, της καπιταλιστικής ανάπτυξης, έχει ευρύτερες διαστάσεις και ως πρόβλημα αγγίζει πλέον την καρδιά του παγκόσμιου καπιταλισμού. Το ερώτημα που χρήζει απάντησης, είναι εάν και για πόσο χρονικό διάστημα ακόμη, η οικονομία που στηρίζεται στις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής και εκμετάλλευσης της ανθρώπινης εργατικής δύναμης, θα μπορεί να αναπτύσσεται ή εάν υπάρχει κάποιο όριο της καπιταλιστικής μεγέθυνσης, το οποίο, λόγω των εσωτερικών αντιφάσεων που εκδηλώνονται στο προτσές παραγωγής και κυκλοφορίας του κεφαλαίου, δεν μπορεί να υπερβεί.

Περισσότερα...

Γράφει ο Χρίστος Τουλιάτος.

Το πρόσφατο άρθρο «Neoliberalism: Oversold?»[1] τριών ερευνητών οικονομολόγων του ΔΝΤ άνοιξε εκ νέου μια συζήτηση για τους προσανατολισμούς του Ταμείου. Μια συζήτηση που οδήγησε διάφορες πολιτικές και δημοσιογραφικές φωνές να ξαναθέσουν στον δημόσιο διάλογο την άποψη ότι το Ταμείο αλλάζει ρότα, ότι στρέφεται κατά του νεοφιλελευθερισμού, αφήνοντας να εννοηθεί ή ακόμα και λέγοντας ανοιχτά ότι αυτή η «αντίθεση» πρέπει να αξιοποιηθεί.[2] Θυμίζοντάς μας τις αλήστου μνήμης αναλύσεις δημοσιολόγων του ΣΥΡΙΖΑ τους προηγούμενους μήνες σε σχέση με αυτό. Στα φεγγάρια βέβαια που τόνιζαν τέτοιες πλευρές αναλύσεων του ΔΝΤ και τη θετική (πάγια) γνώμη του για διαγραφή μέρους του χρέους, και όχι στα φεγγάρια που αναδείκνυαν την (εξίσου πάγια…) επίμονη προσήλωση του Ταμείου σε εντελώς νεοφιλελεύθερα «διαρθρωτικά» μέτρα και λιτότητα.

Περισσότερα...

Η περίφημη Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων ή αλλιώς TTIP (Transatlantic Trade and Investment Partnership) είναι μια συμφωνία ελεύθερου εμπορίου και ελεύθερων επενδύσεων που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο στάδιο των –μυστικών– διαπραγματεύσεων μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΗΠΑ. Η TTIP δημιουργείται για να παραμερίσει τις κανονιστικές ρυθμίσεις που αποτελούν "εμπόδιο" στην κερδοφορία πολυεθνικών επιχειρήσεων στις δύο μεριές του Ατλαντικού.

Περισσότερα...

IMAGE Η επικινδυνότητα του «συνεπούς» ιστορικού αναθεωρητισμού
Κυριακή, 05 Νοέμβριος 2017
Γράφει ο Διογένης ο Ενοχλητικός. Σχόλιο για την ταινία «Τελευταίο Σημείωμα», σε σκηνοθεσία Παντελή Βούλγαρη και σενάριο Ιωάννας Καρυστιάνη και Παντελή Βούλγαρη. >>>>>>

Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη

Διαβάστε το on line πατώντας την εικόνα

Αποθηκεύστε το pdf πατώντας ΕΔΩ