Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2018

Γράφει ο Κώστας Γρηγοριάδης.

Αυτή η φωτογραφία, είναι από εκείνες τις πρώτες ώρες της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα και άφησε μια τεράστια παρακαταθήκη...

"Τον σκότωσε για το ποδόσφαιρο" μας έλεγε το σουπεράκι στην οθόνη.

Δεν είναι ένα "λάθος" πάνω στη βιασύνη να δοθεί η είδηση. "Αμάρτημα" που μπορεί να υποπέσει ενίοτε ο δημοσιογράφος.

Είναι η φιλοσοφία και η ιδεολογική προσέγγιση που κάνει συχνά το Αλαφουζέικο.

Όπως παλιότερα π.χ. η ρήση του Μπογδάνου, ο οποίος θήτευσε στο “τρίτο γραφείο της κομαντατούρ”... ε... συγγνώμη του ΣΚΑΙ ήθελα να πω, στην εκπομπή του που έλεγε ότι κατανοεί τον "άνθρωπο" Ρουπακιά που δεχόταν “τη βία” των λεκτικών απειλών της χαροκαμένης μητέρας του Φύσσα στην αίθουσα του δικαστηρίου, όταν εκείνη αποκαλούσε “δολοφόνο” τον δολοφόνο χρυσαυγίτη!!

Γκαιμπελισμός είναι η τέχνη να κάνεις το άσπρο μαύρο για ίδιον όφελος.

Να δολοφονεί ο φασίστας και εσύ να το... στρογγυλεύεις εμφανίζοντάς τον ως “χούλιγκαν που πάνω στην κακιά την ώρα, μαχαίρωσε έναν άλλο οπαδό για τα ποδοσφαιρικά”.

Θα μπορούσε επίσης να βρεθεί και άλλη δικαιολογία, ακόμη πιο γαργαλιστική, π.χ. ότι τον σκότωσε για γκομενικές υποθέσεις, ερωτική αντιζηλία ας πούμε.

Ο ξεφτιλισμός δεν έχει περιορισμούς, ανακαλύπτει προφάσεις εκεί που δεν υπάρχουν.

Το μόνο που δεν υπηρετεί ο δημοσιογράφος που... γκαιμπελίζει, είναι η αλήθεια.

Πώς άλλωστε να βρεθεί το κουράγιο να ειπωθεί από το ΣΚΑΙ, ότι οι πρώτες ενδείξεις κάνουν λόγο ότι ένας ναζιστής μέλος της εγκληματικής οργάνωσης, δολοφονεί εν ψυχρώ και βάση σχεδίου έναν αντιφασίστα;

Πώς να υπενθυμίσεις στον τηλεθεατή ότι ο ναζισμός δολοφονεί;

Ας μην σταθούμε όμως μόνο στον ΣΚΑΙ που εκείνη την ημέρα, έκανε την βρώμικη δουλειά.

Ας το γενικεύσουμε και σε άλλα τηλεοπτικά ΜΜΕ και τον επίσης βρώμικο ρόλο που έκαναν, είτε με τον “παπαγαλισμό” για το απαραίτητο των μνημονιακών μέτρων, είτε με τον εξαγνισμό ενίοτε της χρυσής αυγής.

Ποιος μίλησε για τις ομάδες εφόδου των μαυροφορεμένων τραμπούκων, από τις λαϊκές αγορές, μέχρι τις δολοφονικές επιθέσεις στους αλλοδαπούς ψαράδες;

Στις επιθέσεις των αφισοκολλητών του ΠΑΜΕ, αλλά και του 27χρονου εργάτη από το Πακιστάν, Σαχζάτ Λουκμάν;

Αλλά κι όποτε αναφέρθηκαν σε όλα αυτά, ποτέ δεν εμβαθύναν και αποκαλύψαν σε βάθος το ρόλο των χρυσαυγιτών.

Ο Σταύρος Θεοδωράκης στην εκπομπή “πρωταγωνιστές” το 2012 στο mega, έρχεται... κοντά με τον αρχηγό της χρυσής αυγής συνεντευξιαζόμενος μαζί του και του κάνει την μια “σκληρή” ερώτηση μετά την άλλη, πίνοντας καφέ -ο Σταύρος- από μια κούπα της οργάνωσης που έγραφε “μέχρι τη νίκη”.
Τη νίκη του ναζισμού με δυο λόγια.

Εκεί που αντιθέτως... εμβάθυναν αρκετά, ήταν στο lifestyle που έκαναν στην χρυσή αυγή.

Ο γενικός διευθυντής ειδήσεων και ενημέρωσης του starΣταμάτης Μαλέλης έλεγε σε συνέντευξή του στο “Βήμα fm” :

Βεβαίως έκανε κι ένα λάθος (εννοώντας την δημοσιογράφο Ελεωνόρα Μελέτη σε εκπομπή της), για το οποίο τους επέπληξα πολύ αυστηρά, και θέλω να τα μαθαίνει αυτά ο κόσμος, έκαναν lifestyle τη Χρυσή Αυγή.

Τέτοιες επαφές λοιπόν είδαμε να έχουν τα ΜΜΕ με τη χρυσή αυγή, για να φτάσουμε μέχρι τον τίτλο “τον σκότωσε για το ποδόσφαιρο”.

Η δουλειά στηνόταν με... ραφινάτο τρόπο.

Καταλήγοντας, και κάνοντας μια αποτίμηση για τη σχέση δημοσιογράφων και χρυσής αυγής, συμπεραίνει κανείς, πως σπάνια είδαμε να αποκαλεστεί εγκληματική οργάνωση και να αποκαλυφτεί ο ρόλος της.

Αυτό ήταν μόνο προνόμιο κάποιων δημοσιογράφων του έντυπου τύπου που αποφάσισαν από την αρχή να είναι απέναντι στην εγκληματική οργάνωση με τα ρεπορτάζ τους.

Συμπέρασμα, ο τίτλος “σκοτώθηκε για το ποδόσφαιρο” βολεύει τους αφελείς και οι αφελείς, είναι πάντα το υλικό που είναι ευάλωτο στην προπαγάνδα.

Ας πάψουμε λοιπόν να είμαστε επιτέλους αφελείς.

 

Υ.Γ: Συμπληρώθηκαν ήδη πέντε χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Η δίκη της χρυσής αυγής τρέχει επιτέλους πολύ γρήγορα αποκαλύπτοντας το ρόλο της εγκληματικής οργάνωσης με πληθώρα αδιάσειστων στοιχείων. Ευχόμαστε να δικαιωθεί η μνήμη του Παύλου, αλλά και όλων των υπόλοιπων θυμάτων των ναζιστών.

IMAGE Ο παπάς, ο πανεπιστημιακός, ο δικαστής κι ο αστυνόμος
Πέμπτη, 08 Νοεμβρίου 2018
Γράφει ο Αμετανόητος. Στη μετεμφυλιακή Ελλάδα μέχρι και τη δεκαετία του ’80, τρεις θεωρούνταν οι πυλώνες στήριξης της κατεστημένης εξουσίας: ο παπάς, ο δάσκαλος κι ο αστυνόμος. Ο αστυνόμος φρόντιζε να καταστέλλει τις λαϊκές αντιδράσεις κι όποτε... >>>>>>

Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη

Διαβάστε το on line πατώντας την εικόνα

Αποθηκεύστε το pdf πατώντας ΕΔΩ