Γράφει ο Βασίλης Καλαματιανός.

Το καλοκαίρι του 1942 τα χιτλεροφασιστικά στρατεύματα είχαν καταλάβει ολόκληρη σχεδόν την Ηπειρωτική Ευρώπη, πρόβλεπαν και σχεδίαζαν την καταστροφή των Σοβιετικών στρατευμάτων.

Στόχοι τους ήταν οι κεντρικές συγκοινωνίες της ΕΣΣΔ ώστε να σταματήσει η επικοινωνία του Κέντρου με την Καύκασο, οι πετρελαιοφόρες περιοχές καθώς και οι αγροτικές του Ντον και του Κουμπάν.

Τον Αύγουστο η 6η στρατιά του Πάουλους είχε φτάσει στο Σταλινγκράντ, βιομηχανική πόλη, στη δυτική όχθη του Βόλγα. Επιδίωξη των Γερμανών ήταν η κατάκτηση της πόλης και η μετατροπή της σε βάση ευρύτερων εξορμήσεων. Συμμετείχαν ακόμη στρατεύματα από Ιταλούς, Ούγγρους και Ρουμάνους.

Το Σοβιετικό επιτελείο εξετάζοντας την κατάσταση που διαμορφωνόταν αναγκάσθηκε να πάρει επείγοντα μέτρα άμυνας στην περιοχή και την πόλη του Σταλινγκράντ. Στις 12 Ιουλίου ιδρύεται το μέτωπο του Σταλινγκράντ, με διοικητή το στρατάρχη Τιμονέσκο, το Ν. Χρουτσώφ μέλος του πολεμικού συμβουλίου και επιτελάρχη τον αντιστράτηγο Π. Μπόντιν.

Το Σεπτέμβρη οι Γερμανοί αρχίζουν την πολιορκία της πόλης, μάχες για κάθε δρόμο, για κάθε μέτρο και σπιθαμή εδάφους, το αίμα ρέει ποτάμι. Η μάχη είναι τόσο κρίσιμη που ο Βασιλέφσκι αρχηγός του επιτελείου βρίσκεται εκεί δυο φορές, επιτόπου εξετάζει την κατάσταση και ο στρατηγός Γ. Ζούκωφ αναπληρωτής του ανώτατου διοικητή Στάλιν. Ο ίδιος ο Στάλιν κάνει ραδιοφωνικό Διάγγελμα «ούτε βήμα πίσω».

Το Νοέμβριο τα Γερμανικά στρατεύματα και ο σύμμαχοί τους κατέχουν το μεγαλύτερο μέρος της πόλης και φαίνεται να γίνεται πλήρης κατάληψη και κατοχή.

Η Γερμανική φασιστική διοίκηση είχε αποφασίσει, να ενισχύσει τα στρατεύματά της ως την άνοιξη και να ξαναρχίσουν με μεγαλύτερη δύναμη ανδρών και πυρών εκτεταμένη επίθεση, να καταλάβουν ολοκληρωτικά την πόλη και να περάσουν το Βόλγα, κόβοντας και τη συγκοινωνία μέσω του ποταμού.

Στις 13 Νοέμβρη εγκρίθηκε από το γενικό πολεμικό συμβούλιο της Σοβιετικής Ένωσης, σχέδιο αντεπίθεσης με την ονομασία «Ουράν». Πρόβλεπε επιθέσεις από στρατεύματα τριών μετώπων, την κύκλωση και εξόντωση του εχθρού.

Στις 19 Νοέμβρη η μεγάλη αντεπίθεση ξεκινάει, σοβιετικά άρματα ξεπηδάνε από τη στέπα, σπέρνουν θύελλες και ανοίγουν δρόμους. Σε τέσσερις μέρες ο κλοιός κλείνει. Ο Χίτλερ δεν επιτρέπει να γίνει προσπάθεια διαφυγής και οπισθοχώρησης. Τώρα 250-300 χιλιάδες φασιστικά στρατεύματα είναι περικυκλωμένα. Η 6η στρατιά καταδικάζεται. Στις 2 Φεβρουαρίου του 1943 ο Πάουλους συνθηκολογεί . Επιζούν και αιχμαλωτίζονται 90.000 άντρες.

Η νίκη του κόκκινου στρατού στο Σταλινγκράντ και η συντριβή των Γερμανών, άλλαξε την πορεία του πολέμου. Καταρρίφθηκε το αήττητο του Γερμανικού στρατού. Τα παρτιζάνικο κίνημα στη Σ.Ε. και σ΄ όλη την κατεχόμενη Ευρώπη δυναμώνει.

-Σταλινγκράντ και ηρωισμός έχουν την ίδια έννοια. Εκατοντάδες χιλιάδες σοβιετικοί στρατιώτες υπαξιωματικοί και αξιωματικοί αποτέλεσαν ένα σύνολο ηρωισμού και πολεμικών ικανοτήτων. 55μονάδες στρατού παρασημοφορήθηκαν, όπως και εκατοντάδες στρατιωτικοί για ατομική δράση και συμβολή. Σε 707 χιλιάδες απονεμήθηκε το μετάλλιο της ‘Άμυνας του Σταλινγκράντ’. Η πόλη τιμήθηκε με τον τίτλο της «πόλης ηρωίδας» και προς τιμήν των ηρώων της μάχης στήθηκε αναμνηστικό σύμπλεγμα στον τύμβο του Μαμάγεφ.

Σήμερα 75 χρόνια μετά τη νίκη του κόκκινου στρατού πάλεψαν στο Σταλινγκράντ, η κατάσταση δεν είναι καλή, ούτε οι συσχετισμοί για τους λαούς. Έχει εξαπολυθεί μια φοβερή ιμπεριαλιστική επίθεση, οικονομική, πολιτική, στρατιωτική και ιδεολογική ενάντια στους λαούς και σε κράτη. Στην εμπροσθοφυλακή της επίθεσης είναι το Ευρωατλαντικό μπλόκ, ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και οι πιο αντιδραστικές δυνάμεις σ’ αυτές.

-Ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι καμία αυτοκρατορία δεν είναι αιώνια και ακατανίκητη. Τα επιμέρους ή πρόσκαιρα πισωγυρίσματα δεν αναιρούν την πορεία της ανθρωπότητας, μέσα από την πάλη των λαών προς τα μπρος και την πρόοδο.

Ένα κίνημα ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο, υπεράσπιση του βιοτικού επιπέδου και των οικονομικών, κοινωνικών, δημοκρατικών και πολιτικών κατακτήσεων της εργατικής τάξης και του λαού της εθνικής ακεραιότητας και ανεξαρτησίας κάθε χώρας είναι επίκαιρο και αναγκαίο. Η ενότητα δράσης των ευρύτερων δυνάμεων της κομμουνιστικής Αριστεράς, είναι προϋπόθεση και όρος.