Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

Τέχνη & Πολιτισμός

του Ροζέ Γκαρωντύ

Ο Εργατικός Αγώνας αναδημοσιεύει ένα παλιό μα αρκετά ενδιαφέρον κείμενο σχετικά με την αντιδιαστολή του Υπαρξισμού και του Μαρξισμού. Πρόκειται για κριτική του Ρ. Γκαρωντύ στο βιβλίο του Ζ. Π. Σαρτρ «Κριτική του Διαλεκτικού λόγου». Η κριτική, μεταφρασμένη στα ελληνικά, δημοσιεύτηκε στο τεύχος 67-68 (Ιούλιος – Αύγουστος 1960) του περιοδικού «Επιθεώρηση Τέχνης». Η κριτική θα μπορούσε να είχε γραφτεί και σήμερα για κείνους που ξέθαψαν τις «προμαρξιστικές μορφές της αφηρημένης σκέψης» και ξαναβάζουν «τη διαλεχτική να περπατάει με το κεφάλι».

Περισσότερα...

Γράφει ο Κώστας Γρηγοριάδης

Σε ηλικία 89 ετών έφυγε από τη ζωή ο μεγάλος στιχουργός – ποιητής Κώστας Βίρβος, μετά από σοβαρά προβλήματα υγείας.

Υπερπαραγωγικός δημιουργός χωρίς ποτέ να ρίχνει το βάρος της ποιότητας του έργου του.

Στη δισκογραφία εμφανίζεται πολύ νωρίς από το 1950 και μέχρι σήμερα έχει παράξει περί τα 2.000 τραγούδια.

Περισσότερα...

Η συνήθεια των ελληνικών κυβερνήσεων να ξεπουλούν «”έναντι τριάκοντα αργυρίων” το σώμα και το αίμα της πατρίδας» στη Γερμανία που «παίζοντας το ρόλο του τσακαλιού θ’ αποκομίσει όσα δεν κατόρθωσε ν’ αποχτήσει με το ρόλο της τίγρης» δεν είναι τωρινή. Έχει τις ρίζες της στα μεταπολεμικά χρόνια όπως μαρτυρά το κείμενο που δημοσιεύουμε σήμερα από το τεύχος 49 (Ιανουάριος 1959) του περιοδικού «Επιθεώρηση Τέχνης».

Περισσότερα...

του Γιάννη Ιμβριώτη [1]

Η ηθική κρίση μέσα στο «Δυτικό κόσμο» έχει φτάσει τώρα στην πιο δραματική κορύφωσή της. Οι ηθικές αξίες που καλλιεργούσαν και τιμούσαν οι αστικές κοινωνίες, όλες σήμερα —άλλες περισσότερο κι άλλες λιγώτερο — έχουν ξεφτίσει. Έχουν πάψει να συγκινούν και προβάλλουν μονάχα σαν τυπικά σύμβολα χωρίς κανένα ζωντανό περιεχόμενο. Και δεν είναι μόνο η θρησκευτική, άλλα και κάθε άλλη πίστη σ’ οποιοδήποτε ιδανικό που παλαιότερα θέρμαινε την ανθρώπινη ψυχή. Έχουν μείνει μόνο τα ονόματα που τα διαλαλεί ο «Ελεύθερος κόσμος», μα που δε δηλώνουν τίποτε το πραγματικό. Μάλιστα κάτω από το φραστικό ωραίο στολισμό συχνά σκεπάζεται η πιο ανήθικη πρόθεση και πράξη. Κάτω από τα κηρύγματα της «ελευθερίας» του «ανθρωπισμού» κι άλλων κρύβεται η πιο ωμή βία πάνω σε άτομα και σε ολόκληρους λαούς. Κανείς δεν πείθεται, ούτε κ’ οι πιο κραυγαλέοι διαλαλητές τους. Ο παλαιός θρήνος για τον αφανισμό της αρχαίας ελληνικής θρησκείας πάλι ξανακούγεται, μα τούτη τη φορά για το γκρέμισμα κάθε αξίας. «Χαμαί πέσαι δαίδαλος αυλά, ουκέτι Φοίβος έχει καλύβαν...». Τούτη την ηθική κρίση πολλοί πνευματικοί εκπρόσωποι αυτού του κόσμου τη νιώθουν με μεγάλο πόνο και προσπαθούν ν’ αντιδράσουν με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους.

Περισσότερα...

του Μίκη Θεοδωράκη

Κάμποσες δεκαετίες πριν, τότε που πολιτισμός δεν ήταν το lifestyle και οι καυγάδες κάποιων αυτοαποκαλούμενων «σταρς», η συζήτηση περιστρεφόταν γύρω από –«ανιαρά» για τους σημερινούς «σταρς»- θέματα Τέχνης. Ήταν μια συζήτηση γεμάτη επιχειρήματα και τεκμηριώσεις.

Μια τέτοια περί Τέχνης συζήτηση μάς θύμισε το άρθρο «Γύρω στον Επιτάφιο» που βρήκαμε στην «Επιθεώρηση Τέχνης» (αρ. φυλ. 73-74, Ιανουάριος-Φεβρουάριος 1961). Ο Μίκης Θεοδωράκης αντιπαραθέτει επιχειρήματα σε όσους «επαΐοντες» σνόμπαραν τη μελοποίηση του «Επιτάφιου» για τα «μπουζουκλίδικα τερτίπια» που εκείνος χρησιμοποίησε και σκανδάλισε τη «λεπτή καλλιτεχνική αίσθηση» των κριτικών της εποχής.

Περισσότερα...

IMAGE Η επικινδυνότητα του «συνεπούς» ιστορικού αναθεωρητισμού
Κυριακή, 05 Νοέμβριος 2017
Γράφει ο Διογένης ο Ενοχλητικός. Σχόλιο για την ταινία «Τελευταίο Σημείωμα», σε σκηνοθεσία Παντελή Βούλγαρη και σενάριο Ιωάννας Καρυστιάνη και Παντελή Βούλγαρη. >>>>>>

Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη

Διαβάστε το on line πατώντας την εικόνα

Αποθηκεύστε το pdf πατώντας ΕΔΩ