Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2018

Τέχνη & Πολιτισμός

του Γιάννη Ιμβριώτη [1]

Η ηθική κρίση μέσα στο «Δυτικό κόσμο» έχει φτάσει τώρα στην πιο δραματική κορύφωσή της. Οι ηθικές αξίες που καλλιεργούσαν και τιμούσαν οι αστικές κοινωνίες, όλες σήμερα —άλλες περισσότερο κι άλλες λιγώτερο — έχουν ξεφτίσει. Έχουν πάψει να συγκινούν και προβάλλουν μονάχα σαν τυπικά σύμβολα χωρίς κανένα ζωντανό περιεχόμενο. Και δεν είναι μόνο η θρησκευτική, άλλα και κάθε άλλη πίστη σ’ οποιοδήποτε ιδανικό που παλαιότερα θέρμαινε την ανθρώπινη ψυχή. Έχουν μείνει μόνο τα ονόματα που τα διαλαλεί ο «Ελεύθερος κόσμος», μα που δε δηλώνουν τίποτε το πραγματικό. Μάλιστα κάτω από το φραστικό ωραίο στολισμό συχνά σκεπάζεται η πιο ανήθικη πρόθεση και πράξη. Κάτω από τα κηρύγματα της «ελευθερίας» του «ανθρωπισμού» κι άλλων κρύβεται η πιο ωμή βία πάνω σε άτομα και σε ολόκληρους λαούς. Κανείς δεν πείθεται, ούτε κ’ οι πιο κραυγαλέοι διαλαλητές τους. Ο παλαιός θρήνος για τον αφανισμό της αρχαίας ελληνικής θρησκείας πάλι ξανακούγεται, μα τούτη τη φορά για το γκρέμισμα κάθε αξίας. «Χαμαί πέσαι δαίδαλος αυλά, ουκέτι Φοίβος έχει καλύβαν...». Τούτη την ηθική κρίση πολλοί πνευματικοί εκπρόσωποι αυτού του κόσμου τη νιώθουν με μεγάλο πόνο και προσπαθούν ν’ αντιδράσουν με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους.

Περισσότερα...

του Μίκη Θεοδωράκη

Κάμποσες δεκαετίες πριν, τότε που πολιτισμός δεν ήταν το lifestyle και οι καυγάδες κάποιων αυτοαποκαλούμενων «σταρς», η συζήτηση περιστρεφόταν γύρω από –«ανιαρά» για τους σημερινούς «σταρς»- θέματα Τέχνης. Ήταν μια συζήτηση γεμάτη επιχειρήματα και τεκμηριώσεις.

Μια τέτοια περί Τέχνης συζήτηση μάς θύμισε το άρθρο «Γύρω στον Επιτάφιο» που βρήκαμε στην «Επιθεώρηση Τέχνης» (αρ. φυλ. 73-74, Ιανουάριος-Φεβρουάριος 1961). Ο Μίκης Θεοδωράκης αντιπαραθέτει επιχειρήματα σε όσους «επαΐοντες» σνόμπαραν τη μελοποίηση του «Επιτάφιου» για τα «μπουζουκλίδικα τερτίπια» που εκείνος χρησιμοποίησε και σκανδάλισε τη «λεπτή καλλιτεχνική αίσθηση» των κριτικών της εποχής.

Περισσότερα...

του Μάρκου Αυγέρη (*)

Εξετάζοντας αναλυτικά τον ίδιο χαρακτηρισμό της Δημοκρατίας σαν εθνικής θα ξεκρίνουμε και τα χαρακτηριστικά της γνωρίσματα. Δυο έννοιες βρίσκονται σε συζυγία μέσα στο πολιτικό και κοινωνικό αυτό σύστημα, η έννοια η εθνική κι η έννοια η δημοκρατική. Οι πολιτιστικές καλλιέργειες που συνδέονται με το σύστημα πρέπει ν’ ανήκουν από τη φύση τους στην κατηγορία των εθνικών και δημοκρατικών άξιων.

Περισσότερα...

της Ρόζας Ιμβριώτη (*)

 

H ΣΗΜΕΡΙΝΗ ψυχολογία έπειτα από κάμποσα χρόνια θα μάς φαίνεται σαν αλχημία.

 

Στην ερμηνεία την υποκειμενική ιδεαλιστική του ψυχισμού αντιτάσσεται τώρα, στηριγμένη σε αντικειμενικές γερές βάσεις, ή ματεριαλιστική διαλεχτική ερμηνεία.

 

Περισσότερα...

του Τάσου Βουρνά (*)

Στις αρχές του 1848 ή Ευρώπη μπαίνει σε μια από τις πιο αποφασιστικές καμπές της ιστορίας της. Οι αναπτυσσόμενες νέες παραγωγικές δυνάμεις προβάλλουν με ορμή στο ιστορικό προσκήνιο κι έρχονται σέ σφοδρή σύγκρουση με τις φεουδαρχικές σχέσεις παραγωγής και ανταλλαγής, που τα τελευταία τους κατάλοιπα επικρατούσαν ακόμα στον ευρωπαϊκό χώρο, με πολιτική τους έκφραση τον απολυταρχισμό. Τη σύγκρουση επιταχύνει η ευρωπαϊκή οικονομική κρίση του προηγούμενου έτους, ενώ η ανάπτυξη των καινούριων παραγωγικών δυνάμεων, φέρνει στην επιφάνεια μια νέα παραγωγική τάξη, που όσο πάει αποχτά ενότητα και επιρροή αποφασιστικού κοινωνικού ρυθμιστή, την εργατική τάξη. Το 1848 λοιπόν αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την καπιταλιστική εξέλιξη των ευρωπαϊκών χωρών και η εργατική τάξη γίνεται σοβαρός παράγοντας, που με την παρουσία της σφραγίζει την πορεία των γεγονότων.

Περισσότερα...

IMAGE Κουκούλες, συνομωσίες και πολύς… Φρόιντ
Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2018
Γράφει ο Παναγιώτης Ζαβουδάκης. Την ομολογουμένως πρωτότυπη για κομμουνιστές μέθοδο της «μαύρης διαφήμισης»[1] χρησιμοποίησε η Τ.Ε. Αχαΐας του ΚΚΕ για να προπαγανδίσει την «πολιτική σύσκεψη-συζήτηση» που διοργανώνει στο Αίγιο. >>>>>>

Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη

Διαβάστε το on line πατώντας την εικόνα

Αποθηκεύστε το pdf πατώντας ΕΔΩ