Ήταν Δευτέρα, 28 Ιούλη του 1980. Παραμονή πανεργατικού συλλαλητηρίου στην Αθήνα και οι κομμουνιστές «όργωναν» τους χώρους δουλειάς, τις γειτονιές, τα μεγάλα εργοστάσια καλώντας σε συμμετοχή.

Το μεσημέρι, μέλη της Οργάνωσης Σπουδάζουσας της ΚΝΕ βρέθηκαν έξω από την πύλη του εργοστασίου της ΕΤΜΑ για να μοιράσουν προκηρύξεις του ΚΚΕ στους εργάτες. Περίπου στις 14.15 άρχισαν να βγαίνουν μεμονωμένοι εργάτες και να παίρνουν τις προκηρύξεις αγνοώντας την απαγόρευση της εργοδοσίας. Οι υπόλοιποι εργαζόμενοι παρέμειναν στα πούλμαν στο χώρο του εργοστασίου, καθώς η εργοδοσία αναζητούσε τρόπο να τους «φυγαδεύσει» χωρίς να έρθουν σε επαφή με τους κομμουνιστές.

Οι εντολές της εργοδοσίας ήταν ρητές: «Να μην πάρουν οι εργάτες προκηρύξεις του ΚΚΕ. Για κανένα λόγο...». Ο υπαστυνόμος Αλεξ. Γεωργατσώνας έδωσε εντολή να βγουν τα πούλμαν με ταχύτητα. Τα δύο από αυτά έστριψαν προς την Π. Ράλλη και το υπ' αριθμόν ΥΜ 1633 πούλμαν, με οδηγό τον Μάριο Χαρίτο, στρίβοντας προς την Ιερά Οδό, χτύπησε την 21χρονη τριτοετή φοιτήτρια της Παντείου, Σωτηρία Βασιλακοπούλου, μέλος της ΚΝΕ. Ο οδηγός, παρά τις φωνές της ίδιας και των συντρόφων της, δε σταμάτησε. Οι πίσω τροχοί πέρασαν πάνω από τη Σ. Βασιλακοπούλου και την δολοφόνησαν.

Ο διοικητής και οι υφιστάμενοί του αξιωματικοί παρουσίασαν την εν ψυχρώ δολοφονία ως «τροχαίο ατύχημα». Λίγες μέρες αργότερα, ασκήθηκε ποινική δίωξη κατά του οδηγού του πούλμαν Μ. Χαρίτου, για «ανθρωποκτονία εξ αμελείας». Οι ηθικοί αυτουργοί του εγκλήματος παρέμειναν ατιμώρητοι...

***

Δευτέρα, 28 Ιούλη 2014. Πέρασαν 34 χρόνια χωρίς τη φυσική παρουσία της Σωτηρίας η οποία έχει «λείψει για ό,τι πρέπει» όπως λέει ο Ποιητής. Γι’ αυτό είναι 34 χρόνια ΠΑΡΟΥΣΑ, επειδή βρίσκεται «για πάντα μέσα σ’ όλο τον κόσμο»!

***

Ο Εργατικός Αγώνας, αντί βερμπαλισμών, τιμά τη μνήμη της Σωτηρίας Βασιλακοπούλου με ένα μικρό χρονικό του μεγάλου εγκλήματος μέσα από τις σελίδες του Ριζοσπάστη εκείνης της εποχής.

Διαβάστε το πατώντας στη φωτογραφία

Αποθηκεύση pdf