Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2018

Ανακοίνωση της Κίνησης Κομμουνιστών-Εργατικός Αγώνας

Σύσσωμη η ελληνική κοινωνία έχει ξεσηκωθεί ενάντια στο ασφαλιστικό έκτρωμα που προωθεί η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στα πλαίσια της υλοποίησης του 3ου μνημονίου που υπογράφηκε με τους ιμπεριαλιστές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Η εργατική τάξη, οι αγρότες, κτηνοτρόφοι, αλιείς, τα φτωχά μικρομεσαία στρώματα των πόλεων, δικηγόροι, μηχανικοί, φαρμακοποιοί,  έχοντας συνειδητοποιήσει, ότι τα προωθούμενα μέτρα της «ασφαλιστικής μεταρρύθμισης» απειλούν ως τη ρίζα τη ζωή τους, έχουν κατέβει στους δρόμους και διαδηλώνουν δυναμικά.

Γιατί στόχος της συγκυβέρνησης και των ιμπεριαλιστών πατρώνων, δεν είναι απλώς η προώθηση κάποιων αντιλαϊκών ασφαλιστικών ρυθμίσεων. Με τα εξοντωτικά ασφαλιστικά και φορολογικά μέτρα που επιβάλουν, επιδιώκουν να αλλάξουν τον χαρακτήρα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης από ανταποδοτικό σε κεφαλαιοποιητικό, να υποβιβάσουν τις συντάξεις σε επίπεδο επιδομάτων φτωχοκομείου και παράλληλα να  οδηγήσουν σε οικονομική χρεοκοπία εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, να εξωθήσουν τους μικρούς και μεσαίους αγρότες να εγκαταλείψουν τη γη τους. Στόχος τους είναι να οδηγήσουν σε λουκέτο τις μικρές επιχειρήσεις των δικηγόρων, των γιατρών, των μηχανικών, των φαρμακοποιών, των λογιστών.

Επιδιώκουν να καθαρίσουν το έδαφος,  προκειμένου να εισβάλουν στη συνέχεια μεγάλες ανώνυμες εταιρίες και πολυεθνικές, σε περιοχές οικονομικής δραστηριότητας, όπου έως σήμερα κυριαρχούν μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, ο μικρός και ο μεσαίος αγροτικός κλήρος, ενώ η παρουσία του μεγάλου κεφαλαίου είναι σχετικά αδύνατη.

Εκ των πραγμάτων, ο αγώνας των εργατών, των μικρομεσαίων επιχειρηματιών, των φτωχών και μεσαίων αγροτών, και των επιστημόνων, προσλαμβάνει αντιμονοπωλιακά χαρακτηριστικά, ενώ δημιουργούνται ευνοϊκές συνθήκες οικοδόμησης της συμμαχίας της εργατικής τάξης με τα μικρομεσαία στρώματα της πόλης και του χωριού σε αντιμονοπωλιακή– αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση και προσανατολισμό. 

Οι αυθόρμητες, εν πολλοίς, κινητοποιήσεις μεγάλων κλάδων και στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας κατά του ασφαλιστικού εκτρώματος, πρέπει να ξεπεράσουν τον συντεχνιακό χαρακτήρα και να αποκτήσουν πολιτικά χαρακτηριστικά. Το ασφαλιστικό είναι σήμερα η αιχμή του δόρατος της επίθεσης που έχει εξαπολύσει κατά της πολύ μεγάλης πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας, η  καθοδηγούμενη από τον ευρωπαϊκό και αμερικάνικο ιμπεριαλισμό κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι τα τελευταία έξι χρόνια, οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές, σε συνεργασία με τα εγχώρια στηρίγματα τους (αστική τάξη και πολιτικό σύστημα), έχουν κηρύξει ολοκληρωτικό πόλεμο κατά του ελληνικού λαού, ο οποίος μετράει ήδη βαριές απώλειες.

Ο ελληνικός λαός πρέπει να αντισταθεί προκειμένου να μη περάσει το ασφαλιστικό έκτρωμα, αλλά και η νέα φορολογική καταιγίδα που πρόκειται να ακολουθήσει. Αυτό είναι το άμεσο και επιτακτικό καθήκον. Όμως το αγωνιστικό πλαίσιο των κινητοποιήσεων πρέπει να διευρυνθεί προκειμένου ο λαός να αντιπαρατεθεί με το σύνολο της κυβερνητικής πολιτικής. Η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ,  της εισφοράς «αλληλεγγύης», του φόρου επιτηδεύματος, του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης,  η λήψη άμεσων μέτρων ανακούφισης των ανέργων,  η κατάργηση των νόμων που έχουν οδηγήσει στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, οι αυξήσεις μισθών και συντάξεων, οι πλειστηριασμοί των ακινήτων, η λεηλασία που υφίσταται η λαϊκή οικογένεια από τις συνεχείς αυξήσεις στα είδη διατροφής, η άγρια κερδοσκοπία που συντελείται στις τιμές των καυσίμων από τα διυλιστήρια, τις μεγάλες εταιρίες και το κράτος, πρέπει να αποτελέσουν πεδία της λαϊκής πάλης.

Κοντολογίς, απαιτείται η αγωνιστική διεκδίκηση της λήψης άμεσων μέτρων για την επιβίωση του λαού από την τραγωδία που τον έχουν οδηγήσει οι «μνημονιακές» κυβερνήσεις των τελευταίων έξι χρόνων.  

Δεν αρκεί όμως αυτό. Εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα δεν μπορούμε να στραφούμε πίσω, ούτε να μείνουμε στο παρόν, αλλά να βαδίσουμε μπροστά, μόνο μπροστά.

Η ελληνική κοινωνία, την περίοδο της οικονομικής κρίσης και της μνημονιακής λεηλασίας που ακολούθησε βρίσκεται στο μεταίχμιο. Είναι καιρός να αποφασίσει –η μεγάλη της πλειοψηφία– με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει.

Είναι ανάγκη να γίνει ευρύτερα κατανοητό, ότι ο δρόμος για τη σωτηρία του ελληνικού λαού από τις εφιαλτικές καταστάσεις που ζει τα τελευταία χρόνια, περνάει μέσα από το δρόμο των μεγάλων ανατροπών στην κοινωνία και την οικονομία.

Απαιτείται σήμερα η προβολή προγράμματος εξόδου από την κρίση σε φιλολαϊκή κατεύθυνση. Ουσιαστικές πλευρές του προγράμματος αυτού πρέπει να είναι  η κατάργηση της άγριας λιτότητας και των μνημονίων που την στηρίζουν, ένα ευρύ πρόγραμμα παρεμβάσεων στην οικονομία, όπως η εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, θέσπιση του εργατικού ελέγχου στις ιδιωτικές και δημόσιες επιχειρήσεις, ριζική φορολογική μεταρρύθμιση μέσω της οποίας θα μεταφερθούν τα φορολογικά βάρη στις μεγάλες επιχειρήσεις, τους εφοπλιστές και την μεγάλη ακίνητη περιουσία, διασφάλιση της δωρεάν και του δημόσιου χαρακτήρα της Παιδείας, της Υγείας, την Κοινωνικής Πρόνοιας και της Κοινωνικής Ασφάλισης, τομείς στους οποίους θα απαγορευτεί κάθε μορφής επιχειρηματική δράση.

Λυδία λίθος για την υλοποίηση του προγράμματος αυτού, όπως έδειξε με αρνητικό τρόπο η εμπειρία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, είναι οι σχέσεις της Ελλάδας με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Είμαστε βαθιά πεπεισμένοι, ότι μέσα στο άντρο αυτό των πολυεθνικών εταιριών που καταληστεύουν τους ίδιους τους ευρωπαϊκούς λαούς, αλλά και τους λαούς όλης της υφηλίου, ο ελληνικός λαός δεν πρόκειται να δει άσπρη ημέρα.

Τασσόμαστε υπέρ της άμεσης και άνευ όρων αποδέσμευσης της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, σαν ένα πρώτο αποφασιστικό   βήμα για την κατάκτηση της Εθνικής Ανεξαρτησίας της χώρας.

Η επίτευξη αυτού του δύσκολου, αλλά, εκ των πραγμάτων, αναγκαίου αυτού στόχου θα ανοίξει διάπλατα το δρόμο της σοσιαλιστικής προοπτικής της χώρας.

Γενάρης 2016

IMAGE Ο παπάς, ο πανεπιστημιακός, ο δικαστής κι ο αστυνόμος
Πέμπτη, 08 Νοεμβρίου 2018
Γράφει ο Αμετανόητος. Στη μετεμφυλιακή Ελλάδα μέχρι και τη δεκαετία του ’80, τρεις θεωρούνταν οι πυλώνες στήριξης της κατεστημένης εξουσίας: ο παπάς, ο δάσκαλος κι ο αστυνόμος. Ο αστυνόμος φρόντιζε να καταστέλλει τις λαϊκές αντιδράσεις κι όποτε... >>>>>>

Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη

Διαβάστε το on line πατώντας την εικόνα

Αποθηκεύστε το pdf πατώντας ΕΔΩ