Οι λαϊκές διαμαρτυρίες και απεργίες σε πόλεις σε όλη τη χώρα έχουν εισέλθει στην ενδέκατη ημέρα τους. Παρά την ολοένα και πιο ασφαλειοκρατική ατμόσφαιρα, την έντονη ανάπτυξη της αστυνομίας και των δυνάμεων ασφαλείας και τη βίαιη καταστολή, οι διαμαρτυρίες συνέχισαν να επεκτείνονται τόσο σε έκταση όσο και σε μορφή. Σύμφωνα με αναφορές, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τουλάχιστον 174 τοποθεσίες σε 60 πόλεις σε 25 επαρχίες έχουν γίνει μάρτυρες διαμαρτυριών και εκατοντάδες διαδηλωτές έχουν συλληφθεί. Δυστυχώς, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου τουλάχιστον 35 διαδηλωτές — συμπεριλαμβανομένων παιδιών — έχουν σκοτωθεί.
Από το Δευ 1396 (Ιανουάριος 2018) έως το Άμπαν 1398 (Νοέμβριος 2019) και το Σαχριβάρ 1401 (Σεπτέμβριος 2022), ο καταπιεσμένος λαός του Ιράν έχει επανειλημμένα βγει στους δρόμους για να δείξει ότι απορρίπτει τις επικρατούσες οικονομικές και πολιτικές σχέσεις και τις δομές που βασίζονται στην εκμετάλλευση και την ανισότητα. Αυτά τα κινήματα έχουν αναδυθεί όχι για να αποκαταστήσουν το παρελθόν, αλλά για να χτίσουν ένα μέλλον απαλλαγμένο από την κυριαρχία του κεφαλαίου, ένα μέλλον βασισμένο στην ελευθερία, την ισότητα, την κοινωνική δικαιοσύνη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Εκφράζοντας την αλληλεγγύη μας στους αγώνες του λαού ενάντια στη φτώχεια, την ανεργία, τις διακρίσεις και την καταστολή, αντιτιθέμεθα σαφώς και κατηγορηματικά σε κάθε επιστροφή σε ένα παρελθόν που ορίζεται από την ανισότητα, τη διαφθορά και την αδικία. Πιστεύουμε ότι η πραγματική απελευθέρωση μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της συνειδητής, οργανωμένης συμμετοχής και ηγεσίας της ίδιας της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων — όχι μέσω της αναβίωσης οπισθοδρομικών και αυταρχικών μορφών εξουσίας που επιβάλλονται από τα πάνω. Σε αυτό το πλαίσιο, εργαζόμενοι, εκπαιδευτικοί, συνταξιούχοι, νοσηλευτές, φοιτητές, γυναίκες και ιδιαίτερα οι νέοι, παρά την εκτεταμένη καταστολή, τις συλλήψεις, τις απολύσεις και τη σοβαρή οικονομική πίεση, παραμένουν στην πρώτη γραμμή αυτών των αγώνων. Το Συνδικάτο Εργατών της Εταιρείας Λεωφορείων Τεχεράνης και Προαστίων τονίζει την αναγκαιότητα της συνέχισης των ανεξάρτητων, συνειδητών και οργανωμένων διαμαρτυριών.
Έχουμε δηλώσει επανειλημμένα —και το επαναλαμβάνουμε για άλλη μια φορά— ότι ο δρόμος προς την απελευθέρωση για τους εργαζόμενους και τους καταπιεσμένους δεν βρίσκεται στην επιβολή ηγετών από πάνω, ούτε στην εξάρτηση από ξένες δυνάμεις, ούτε μέσω φατριών εντός του κυρίαρχου κατεστημένου. Αντίθετα, βρίσκεται στην ενότητα, την αλληλεγγύη και τη δημιουργία ανεξάρτητων οργανώσεων σε χώρους εργασίας, κοινότητες και σε εθνικό επίπεδο. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να γίνει για άλλη μια φορά θύματα αγώνων για την εξουσία και των συμφερόντων των άρχουσων τάξεων.
Το Συνδικάτο καταδικάζει επίσης έντονα κάθε προπαγάνδα, δικαιολόγηση ή υποστήριξη στρατιωτικής επέμβασης από ξένα κράτη, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ. Τέτοιες παρεμβάσεις όχι μόνο οδηγούν στην καταστροφή της κοινωνίας των πολιτών και στη δολοφονία αμάχων, αλλά παρέχουν επίσης ένα ακόμη πρόσχημα για τη συνέχιση της βίας και της καταστολής από όσους βρίσκονται στην εξουσία. Η εμπειρία του παρελθόντος έχει δείξει ότι τα κυρίαρχα δυτικά κράτη δεν δίνουν καμία απολύτως αξία στην ελευθερία, τα μέσα διαβίωσης ή τα δικαιώματα του λαού του Ιράν.
Απαιτούμε την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση όλων των κρατουμένων και τονίζουμε την ανάγκη εντοπισμού και δίωξης όσων διέταξαν και πραγματοποίησαν τη δολοφονία διαδηλωτών.
Ζήτω η ελευθερία, η ισότητα και η ταξική αλληλεγγύη
Η λύση για τους καταπιεσμένους βρίσκεται στην ενότητα και την οργάνωση
Συνδικάτο Εργαζομένων στην Εταιρεία Λεωφορείων Τεχεράνης και Προαστίων
17 Δεκεμβρίου 1404 (7 Ιανουαρίου 2026)
