Το νέο φρικτό, εργοδοτικό έγκλημα στην μπισκοτοβιομηχανία «Βιολάντα» στα Τρίκαλα αποδεικνύει για πολλοστή φορά το καθεστώς της επιχειρηματικής ασυδοσίας, της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και του ανύπαρκτου κράτους και των θεσμικών του οργάνων στην υπεράσπιση στοιχειωδών κανόνων υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Στα σύγχρονα εργασιακά κολαστήρια, οι ζωές των εργατών μετράνε λιγότερο από τα κέρδη των βιομηχάνων. Γι’ αυτό και επιβεβαιώνεται με τον πιο τραγικό τρόπο το σύνθημα που βροντοφωνάζουν οι εργαζόμενοι σε όλη τη χώρα στις εργατικές κινητοποιήσεις: «Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας».
Το έγκλημα στα Τρίκαλα δεν ήταν «ατύχημα», ούτε μια κακιά στιγμή. Είναι το αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης και συστηματικής συγκάλυψης με αρχή, μέση και τέλος, πίσω από την οποία βρίσκονται συγκεκριμένες πολιτικές και κυβερνητικές ευθύνες. Το 2007 εκδίδεται οικοδομική άδεια για το εργοστάσιο, στην οποία δεν περιλαμβάνεται το υπόγειο του κτιρίου. Το 2011 εκπονείται μελέτη για τη συντήρηση και λειτουργία του μηχανολογικού εξοπλισμού της βιοτεχνίας από τον τότε ιδιώτη ηλεκτρολόγο μηχανικό και νυν Υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Δημήτρη Παπαστεργίου, ο οποίος προσκομίζει στις αρμόδιες υπηρεσίες έγγραφα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματική κατάσταση του κτιρίου.
Ο κ. Παπαστεργίου δεν γνώριζε ότι για να εκδοθεί άδεια λειτουργίας απαιτείται η πλήρης τακτοποίηση όλων των πολεοδομικών αυθαιρεσιών; Μάλλον το γνώριζε πολύ καλά. Κι όμως, φρόντισε να εξυπηρετήσει τους «ημέτερους στυλοβάτες» της αιμοτοβαμμένης ανάπτυξης, αποκρύπτοντας έναν ολόκληρο όροφο, ο οποίος, σύμφωνα με πληροφορίες, παραμένει αδήλωτος μέχρι σήμερα. Έγινε άραγε ποτέ ουσιαστική αυτοψία από τις αρμόδιες υπηρεσίες ώστε να διαπιστωθεί αν οι άδειες και οι μελέτες ταυτίζονταν με την πραγματικότητα του χώρου;
Το 2020, όταν εντοπίστηκαν παρατυπίες σε σχέση με τη συμβατότητα και τη θέση των δεξαμενών, πάρθηκαν μέτρα για την αποκατάσταση των παραβάσεων; Ανακλήθηκε η άδεια λειτουργίας του εργοστασίου; Τίποτα απολύτως. Μέχρι να φτάσουμε στην τραγωδία της 26ης Ιανουαρίου 2026, που στοίχισε τη ζωή σε πέντε εργάτριες. Χρόνια κρατά αυτή η κολόνια της συγκάλυψης, με συντεταγμένο τρόπο, για να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη λειτουργία του «εργοστασίου-πρότυπο», πάνω σε αίμα και ανθρώπινες ζωές.
Στεκόμαστε στο πλευρό των εργαζομένων και στηρίζουμε την απεργία στις 3 Φεβρουαρίου 2026, που οργανώνουν τα Σωματεία Εργατοτεχνιτών και Υπαλλήλων Γάλακτος, Τροφίμων και Ποτών. Η δικαίωση των νεκρών, η τιμωρία των ενόχων και η υπεράσπιση της ζωής και της αξιοπρέπειας της εργατικής τάξης είναι υπόθεση όλων μας.
