Τις τελευταίες μέρες γίνεται όλο και πιο καθαρό πως ο αγώνας των βιοπαλαιστών αγροτών και κτηνοτρόφων έχει περάσει σε ένα νέο επίπεδο πανελλαδικού συντονισμού και μαζικής δράσης. Δεν μιλάμε πια για αποσπασματικές ή τοπικές κινητοποιήσεις. Ύστερα από εβδομάδες σκληρής παρουσίας στα μπλόκα σε κάθε γωνιά της χώρας, οι ίδιοι οι παραγωγοί, μέσα από συλλογικές διαδικασίες Ομοσπονδιών και Αγροτικών Συλλόγων, αποφάσισαν να κλιμακώσουν οργανωμένα και ενωμένα.
Η προετοιμασία για την πανελλαδική κάθοδο στην Αθήνα με τα τρακτέρ δείχνει ότι αυτή η κινητοποίηση δεν είναι μια απλή επανάληψη προηγούμενων αγώνων. Φορείς απ’ όλη τη χώρα συντονίζουν μετακινήσεις με λεωφορεία και άλλα μέσα, ενώ στις τοπικές συνελεύσεις κυριαρχεί η διάθεση συνέχειας και σύγκρουσης με πολιτικές που στραγγαλίζουν την αγροτική παραγωγή.
Σε αυτό το νέο κύμα πάλης, η εργατική τάξη στέκεται έμπρακτα στο πλευρό των αγροτών. Όχι με τυπικές δηλώσεις συμπαράστασης, τυπικες αποφασεις και ψηφισματα, αλλά με συγκεντρώσεις, κοινές πρωτοβουλίες και αγωνιστικές υποδοχές. Κατά τοπους Εργατικά Κέντρα, συνδικάτα, αυτοαπασχολούμενοι και λαϊκά στρώματα συναντιούνται στον ίδιο δρόμο, απέναντι σε μέτρα που τσακίζουν εισοδήματα και ζωές.
Φυσικά, η ΓΣΕΕ του ξεπουλημένου εργοδοτικού συνδικαλισμού, ποιείν την νήσσαν
Οι βασικές διεκδικήσεις (μείωση του κόστους παραγωγής, αναπλήρωση χαμένων εισοδημάτων, ουσιαστική προστασία από φυσικές καταστροφές και ζωονόσους) δείχνουν καθαρά ότι δεν πρόκειται για μια συμβολική κίνηση. Πρόκειται για συνειδητό ταξικό αγώνα, για την ίδια την επιβίωση των μικρών παραγωγών και για το δικαίωμα του λαού σε φτηνά και ποιοτικά τρόφιμα.
Αυτό που ξεδιπλώνεται σήμερα είναι κάτι ευρύτερο: ένας οργανωμένος και επίμονος αγώνας που ενώνει αγρότες, εργαζόμενους και λαϊκά στρώματα απέναντι σε πολιτικές που υπηρετούν τα μονοπώλια και τους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς, αφήνοντας τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία στο περιθώριο.
Η δύναμη βρίσκεται στον συλλογικό δρόμο. Να δυναμώσουμε την κοινή πάλη πόλης–υπαίθρου.
Να φτιάξουμε τα δικά μας μπλόκα παντού.
