Κ.Κ. ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Στις 28 Φλεβάρη 2023 διαπράχτηκε ένα μεγάλο έγκλημα σε βάρος της νεολαίας και του ελληνικού λαού. Το αίμα 57 νέων ανθρώπων που ταξίδευαν με το τρένο πότισε την κοιλάδα των Τεμπών σε μία από τις μεγαλύτερες σύγχρονες τραγωδίες.
Στις 28 Φλεβάρη 2026 οι εργαζόμενοι και ο λαός της χώρας καλούνται με μεγαλειώδη τρόπο να απαιτήσουν φόρο τιμής στα θύματα, να συμπαρασταθούν στις οικογένειές τους, να καταγγείλουν το έγκλημα, το μπάζωμα και τη συγκάλυψή του που επακολούθησε και διαρκεί 3 ολόκληρα χρόνια με ευθύνη της κυβέρνησης, των κρατικών μηχανισμών και της “ανεξάρτητης” δικαιοσύνης. Και θα διαρκέσει ακόμη περισσότερο αν το λαϊκό κίνημα δεν καταφέρει να επιβάλει να χυθεί άπλετο φως, να σταματήσει η συγκάλυψη, να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι και να αντιμετωπιστούν οι αιτίες που οδήγησαν στο έγκλημα
Η μεγάλη κινητοποίηση στις 28 Φλεβάρη πρέπει να αναδείξει το σύνολο των αιτιών και των υπευθύνων, παίρνοντας υπόψη τον πλατύ ενωτικό χαρακτήρα του κινήματος μέχρι σήμερα, την ανάγκη διατήρησης του εύρους του, χωρίς όμως εκπτώσεις χάριν της ενότητας.
Ο πραγματικός ένοχος είναι η πολιτική του κατακερματισμού και της ιδιωτικοποίησης του σιδηροδρόμου και η εκχώρησή του στην αμαρτωλή Hellenic Train, μία πολιτική που η μήτρα της βρίσκεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ντιρεκτίβες της. Μια πολιτική που υλοποίησαν όλες οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ. Κορυφαίες είναι οι ευθύνες της ΝΔ που επαίρεται για τη συμβολή της στην ιδιωτικοποίηση και που αργότερα άφησε το σιδηροδρομικό δίκτυο τυφλό, ακυρώνοντας όλες τις συμβατικές υποχρεώσεις της ιταλικής εταιρείας και παράλληλα διορίζοντας σε κρίσιμης σημασίας θέσεις τους ψηφοφόρους της χωρίς τα αναγκαία προσόντα.
Η πολιτική της εξάρτησης και της υποτέλειας, της εξυπηρέτησης των μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων και του ρουσφετιού σε όλο της το μεγαλείο.
Τρία χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών ή ίδια πολιτική συνεχίζεται, φορτώνοντας στο λαό νέες συνέπειες και δεινά. Τα ατυχήματα στο σιδηρόδρομο συνεχίζονται. Τα ραντάρ των αεροπορικών συγκοινωνιών τυφλώθηκαν επανειλημμένα και ο κίνδυνος τραγικού δυστυχήματος ήταν ιδιαίτερα μεγάλος. Οι εργαζόμενοι προειδοποιούν αλλά η κυβέρνηση κωφεύει, αφού άλλες προτεραιότητες έχει και όχι την αντικατάσταση στον απαρχαιωμένων συστημάτων και την ενίσχυση του προσωπικού. Οι πλημμύρες διαδέχονται η μία την άλλη, οι καταστροφές είναι συνεχείς, αντιπλημμυρικά έργα δεν υπάρχουν και η χώρα θρηνεί νεκρούς, ενώ η κυβέρνηση συνεχίζει το ίδιο τροπάριο περί πρωτοφανών καιρικών συνθηκών.
Οι έλεγχοι στη κατασκευή και υλοποίηση των έργων ουσιαστικά σταμάτησαν, η ασυδοσία των επιχειρηματιών αποχαλινώθηκε, οι θεσμοθετημένοι κανονισμοί και νόμοι δεν τηρούνται. Το πιο πρόσφατο εγκληματικό περιστατικό είναι η έκρηξη στο εργοστάσιο Βιολάντα με 5 νεκρές εργάτριες, ενώ ολόκληρο το 2025 περισσότεροι από 200 είναι οι νεκροί εργάτες και εργάτριες σε έργα και επιχειρήσεις όπου δεν τηρούνταν τα μέτρα ασφαλείας.
Τα σκάνδαλα φυτρώνουν σαν μανιτάρια καθημερινά, αναδεικνύοντας ένα ληστρικό, εκμεταλλευτικό, απάνθρωπο σύστημα που σαπίζει και μολύνει σοβαρά το κοινωνικό σώμα.
Όλα αυτά είναι προϊόντα και αποτελέσματα της πολιτικής της “ανάπτυξης”, της ‘’υγιούς επιχειρηματικότητας,” της απαξίωσης παραγωγικής βάσης της χώρας και της ανάδειξης ενεργειακών διαδρόμων και συγκοινωνιακών κόμβων, της εξυπηρέτησης των αμερικανικών οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων που εφαρμόζει η κυβέρνηση. Ταυτόχρονα, επαίρεται ότι πρωτοπορεί στην Ευρώπη, ενώ ισοπεδώνει τους εργαζόμενους και το λαό, αυξάνοντας στη φτώχεια των πολλών και γιγαντώνοντας τον πλούτο τον προυχόντων.
Την τριετία μετά το έγκλημα στα Τέμπη, η κυβέρνηση ποσώς ενδιαφέρθηκε για τις πραγματικές αιτίες και την αντιμετώπισή τους. Κύριο μέλημά της ήταν το μπάζωμα η εξαφάνιση των πειστηρίων και των ευθυνών, ο αποπροσανατολισμός και η χειραγώγηση του λαού με την κινητοποίηση όλων των κρατικών μηχανισμών και των φιλικών διαπλεκόμενων και καλολαδωμένων μέσων ενημέρωσης.
Αθώωσε τον Καραμανλή που έχει τεράστιες ευθύνες, προκάλεσε τη μεγάλη πολυήμερη απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι που ζητούσε εκταφή του παιδιού του για να διαπιστωθούν τα αίτια θανάτου του. Τελευταία – τελευταία, παραμονές της 3ης επετείου, η “ανεξάρτητη’’ δικαιοσύνη επιχείρησε να προχωρήσει σε εκταφή νεκρών χωρίς συναίνεση των γονέων τους για να διενεργηθούν εξετάσεις όχι για τις αιτίες θανάτου τους και μάλιστα από εργαστήρια που δεν υπάρχουν στη χώρα. Ποιες σκοπιμότητες εξυπηρετούν οι ενέργειες αυτές;
Τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια πριν ένα χρόνο έδωσαν διέξοδο στη συσσωρευμένη λαϊκή οργή που εκδηλώθηκε στους δρόμους. Τα εκατομμύρια του λαού που εισέβαλαν στο πολιτικό προσκήνιο προκάλεσαν σεισμό στο πολιτικό σύστημα. Τα κόμματα τα χρειάστηκαν, η κρίση τους επιτάθηκε. Έδειξαν ότι ο μαζικός ενωτικός αγώνας του λαού δημιουργεί εξελίξεις και όχι οι άγονες αντιπαραθέσεις του κοινοβουλίου. Αυτός είναι ο δρόμος.
Οι μεγάλες κινητοποιήσεις της 28ης Φλεβάρη που οργανώνουν τα συνδικάτα και ο Σύλλογος Συγγενών των Θυμάτων πρέπει να είναι πλατιές και ενωτικές, να θέτουν στο στόχαστρο την κυβερνητική πολιτική, να απαιτήσουν πλήρη διαλεύκανση και απόδοση ευθυνών, σύγχρονο ασφαλή δημόσιο σιδηρόδρομο, δημόσια αγαθά και υπηρεσίες σύγχρονες και ασφαλείς.
Ένα ισχυρό κίνημα αντίστασης στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης
πρέπει να πάρει σάρκα και οστά.
Όλοι μαζικά και μαχητικά στην απεργία και στα συλλαλητήρια της 28ης Φλεβάρη.
