Tο νέο πόρισμα για τη φονική έκρηξη στο εργοστάσιο της Βιολάντα, όπως παρουσιάστηκε σε έρευνα του Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, επιβεβαιώνει με τον πιο τραγικό τρόπο αυτό που οι εργαζόμενοι λένε χρόνια: όταν η ασφάλεια θεωρείται κόστος, το τίμημα το πληρώνουν ανθρώπινες ζωές.
Η έρευνα αποκάλυψε ότι ο υπόγειος σωλήνας αερίου που οδήγησε στη διαρροή και την έκρηξη ήταν βαριά διαβρωμένος, χωρίς τα απαραίτητα μέτρα προστασίας που προβλέπουν οι τεχνικοί κανονισμοί. Δηλαδή, μια εγκατάσταση που θα έπρεπε να είναι ελεγχόμενη και ασφαλής, είχε αφεθεί να λειτουργεί για χρόνια χωρίς ουσιαστικό έλεγχο και συντήρηση.
Αυτό δεν είναι ατύχημα. Είναι αποτέλεσμα μιας πολιτικής που αντιμετωπίζει την ασφάλεια της εργασίας ως δευτερεύον ζήτημα μπροστά στην αύξηση της κερδοφορίας.
Σήμερα, καθώς ο λαός ετοιμάζεται να βγει ξανά στους δρόμους με αφορμή τα μεγάλα συλλαλητήρια για το έγκλημα των Τέμπη, το σύνθημα που ακούγεται παντού αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία:
Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας.
Από τους σιδηρόδρομους μέχρι τα εργοστάσια, η ίδια λογική επαναλαμβάνεται:
υποστελέχωση, ελλιπείς έλεγχοι, πρόχειρες υποδομές, ιδιωτικοποιήσεις και μεταφορά του κόστους στον εργαζόμενο και την κοινωνία. Όταν η λειτουργία κρίσιμων υποδομών και παραγωγικών μονάδων οργανώνεται με κριτήριο το κέρδος και όχι την κοινωνική ανάγκη, τότε οι τραγωδίες δεν είναι απρόβλεπτες, είναι αναμενόμενες.
Η υπόθεση της Βιολάντα αναδεικνύει κάτι βαθύτερο: ότι η ασφάλεια στην εργασία είναι πεδίο ταξικής σύγκρουσης.
Κάθε μέτρο προστασίας που δεν παίρνεται, κάθε έλεγχος που δεν γίνεται, κάθε εξοικονόμηση κόστους πάνω σε υποδομές και συντήρηση, μεταφράζεται σε μεγαλύτερο κίνδυνο για τους εργαζόμενους.
Από τα Τέμπη μέχρι τους χώρους δουλειάς, το αίτημα είναι κοινό:
- πραγματική προστασία της ζωής και της υγείας των εργαζομένων
- ουσιαστικοί έλεγχοι και ευθύνες σε εργοδοσία και κράτος
- υποδομές που να λειτουργούν με κριτήριο την ασφάλεια και τις κοινωνικές ανάγκες
Τα συλλαλητήρια των επόμενων ημερών δεν είναι μόνο μνήμη και δικαιοσύνη. Είναι και μήνυμα ότι η κοινωνία δεν αποδέχεται να θεωρείται η ανθρώπινη ζωή παράπλευρο κόστος.
