Η επίθεση σε ελληνόκτητο εμπορικό πλοίο στα Στενά του Ορμούζ αποκαλύπτει με τον πιο ωμό τρόπο την πραγματικότητα που βιώνουν οι ναυτεργάτες: οι ζωές τους μπαίνουν καθημερινά σε κίνδυνο για τα κέρδη των εφοπλιστών.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ανάμεσα στα πλοία που χτυπήθηκαν στην περιοχή βρίσκεται και πλοίο της ναυτιλιακής Star Bulk, συμφερόντων του Έλληνα εφοπλιστή Πέτρου Παππά, ενός από τους ισχυρούς παράγοντες της ελληνικής ναυτιλίας.
Το περιστατικό εντάσσεται σε ένα ευρύτερο κύμα επιθέσεων εναντίον εμπορικών πλοίων στον Περσικό Κόλπο, σε συνθήκες έντονης στρατιωτικής κλιμάκωσης στην περιοχή.
Η ουσία όμως είναι μία: τα πλοία συνεχίζουν να διασχίζουν εμπόλεμες ζώνες γιατί εκεί βρίσκονται τα μεγάλα κέρδη. Και τα κέρδη αυτά τα απολαμβάνει μια μικρή οικονομική ελίτ – η τάξη των εφοπλιστών.
Χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη κυνική παραδοχή της Ντόρας Μπακογιάννη, η οποία δήλωσε ότι η ελληνική ναυτιλία «γιγαντώθηκε αναλαμβάνοντας ρίσκα».
«Όταν σήμερα περνούν ελληνικά τάνκερ από τα Στενά του Ορμούζ, όταν άλλα έχουν σταματήσει, έχει πολύ μεγάλη σημασία. Έχει ρίσκο αλλά η ελληνική ναυτιλία γιγαντώθηκε αναλαμβάνοντας ρίσκα. Ρίσκο και κέρδος.»
«Οι αποφάσεις των ανθρώπων της ελληνικής ναυτιλίας είναι εξαιρετικά σημαντικές γιατί διατηρούν μια σταθερότητα σε όλη αυτή την αναστάτωση».
Μόνο που το «ρίσκο» δεν το αναλαμβάνουν οι εφοπλιστές.
Το πληρώνουν οι ναυτεργάτες.
Οι εργαζόμενοι στη θάλασσα είναι αυτοί που βρίσκονται πάνω στα πλοία όταν πέφτουν πύραυλοι και drones, όταν στήνονται ναρκοπέδια ή όταν ξεσπούν στρατιωτικές επιχειρήσεις. Οι ίδιοι είναι που καλούνται να ταξιδεύουν σε εμπόλεμες ζώνες, ενώ τα ναύλα εκτοξεύονται και τα κέρδη των εφοπλιστικών ομίλων αυξάνονται.
Η ελληνική αστική τάξη (με αιχμή το εφοπλιστικό κεφάλαιο) έχει χτίσει την ισχύ της ακριβώς πάνω σε αυτή τη λογική: δραστηριοποίηση σε περιοχές υψηλού γεωπολιτικού κινδύνου όπου οι αποδόσεις είναι τεράστιες.
Και η κυβέρνηση έχει τεράστιες ευθύνες. Με τη βαθιά εμπλοκή της χώρας στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στη Μέση Ανατολή, με τη μετατροπή της Ελλάδας σε στρατιωτικό ορμητήριο και με τη διαρκή στήριξη των εφοπλιστικών συμφερόντων, αφήνει τους ναυτεργάτες εκτεθειμένους σε τεράστιους κινδύνους.
Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα εκατοντάδες ελληνόκτητα πλοία δραστηριοποιούνται στον Περσικό Κόλπο και στα Στενά του Ορμούζ, έναν από τους πιο επικίνδυνους θαλάσσιους διαδρόμους στον κόσμο.
Η πραγματικότητα αυτή επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά ότι τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, των βιοπαλαιστών, μικρομεσαίων στρωμάτων της πόλης και του χωριού και της της νεολαίας, δεν έχουν καμία σχέση με τα συμφέροντα της αστικής τάξης.
Για τους εφοπλιστές ο πόλεμος σημαίνει υψηλότερα ναύλα και μεγαλύτερα κέρδη.
Για τους ναυτεργάτες σημαίνει κίνδυνο για τη ζωή τους.
Γι’ αυτό και οι εργαζόμενοι δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από τα παιχνίδια των εφοπλιστών και τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.
