Η κυβέρνηση αποφάσισε αμέσως μετά την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν να στείλει δύο φρεγάτες και δύο ζεύγη μαχητικών αεροσκαφών F-16 στην Κύπρο για την προστασία του νησιού, όπως ισχυρίστηκε, από πιθανή επίθεση του Ιράν. Το γεγονός χαιρετίστηκε από το σύνολο σχεδόν το αστικού πολιτικού κόσμου της χώρας και τα μεγάλα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα μαζικής ενημέρωσης ως ενεργοποίηση του ενιαίου αμυντικού χώρου Ελλάδας – Κύπρου. Ο Έλληνας υπουργός εθνικής άμυνας αιτιολόγησε την ενέργεια αυτή λέγοντας: Η Ελλάδα καθόλη τη διάρκεια της παρούσας κρίσης θα συμβάλει με κάθε δυνατό τρόπο στην άμυνα της κυπριακής δημοκρατίας ώστε να αντιμετωπιστούν οι απειλές και οι παράνομες ενέργειες στο έδαφος της.
Αφορμή υπήρξε το γεγονός ότι κάποιον drone έπληξε τη βρετανική βάση του Ακρωτηρίου. Έγινε λόγος για ιρανικό drone στην πορεία διαδόθηκε ότι εκτοξεύτηκε από τη Χεζμπολά, για πολλά όμως, ιδιαίτερα σε ένα πόλεμο, πρέπει να είναι κανείς επιφυλακτικός, αφού δεν είναι σαφές από ποιον από πού και εναντίον τίνος εκτοξεύτηκε το drone, οι προβοκάτσιες ανθούν.
Ουσιαστικά η Ελλάδα και η Κύπρος είναι ήδη χώρες εμπλεκόμενες στον πόλεμο, έστω κι αν διακηρύσσουν ότι πρακτικά δεν έχουν καμία συμμετοχή. Στο έδαφος τους λειτουργούν και είναι σε δράση στη συγκεκριμένη σύγκρουση νατοϊκές και αμερικάνικες βάσεις στην Ελλάδα και βρετανική βάση στην Κύπρο, ενώ η Κύπρος δίνει διευκολύνσεις στους αμερικανούς μέσω του αεροδρομίου της Πάφου ανακοινώνοντας μάλιστα ότι θα το αναβαθμίσουν οι αμερικανοί στο πλαίσιο της ενισχυμένης συνεργασίας των δύο χωρών. Καμία από τις δύο χώρες δεν καταδίκασε ρητά την επίθεση στο Ιράν ούτε απαγόρευσαν τη χρήση των βάσεων στο έδαφος τους. Και επειδή ο πόλεμος είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα η Ελλάδα και η Κύπρος είναι χρόνια τώρα σε στενή συνεργασία με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ σε δραστηριότητες τεράστιες οικονομικής και κυρίως στρατηγικής σημασίας. Πρόσφατα σε συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου του Ισραήλ ο Νετανιάχου περιέγραψε τη δημιουργία ολοκληρωμένου πλέγματος στρατηγικής συνεργασίας με την Ινδία την Ελλάδα την Κύπρο το Ισραήλ φυσικά, το Μπαχρέιν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα σε συνεργασία με τις ΗΠΑ, ουσιαστικά μία στρατηγική σύμπραξη που εκ των πραγμάτων στρέφεται εναντίον του Ιράν και υπηρετεί τα σχέδια για τη νέα Μεγάλη Μέση Ανατολή υπό την κυριαρχία των ΗΠΑ, χώρια το πλήθος άλλων σημαντικών οικονομικών και στρατιωτικών συμφωνιών του αναπτύσσονται μεταξύ τους τα τελευταία χρόνια.
Παν όλα αυτά το Ιράν δεν στράφηκε και εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου, δεν θεώρησε ότι έπρεπε να το πράξει. Το drone στόχευε τη βρετανική βάση του Ακρωτηρίου που αποτελεί βρετανικό έδαφος και όχι έδαφος κυπριακής δημοκρατίας, άρα η κυπριακή δημοκρατία δεν δέχτηκε επίθεση.
Ταυτόχρονα με την ίδια ταχύτητα και αποφασιστικότητα και προφανώς κατόπιν συμφωνίας και υπόδειξης των νατοϊκών η κυβέρνηση εγκατέστησε συστοιχία Patriot στην Κάρπαθο όχι για την υπεράσπισή της Κρήτης αλλά για την προστασία της νατοϊκής βάσης της Σούδας, ενώ ανέπτυξε και άλλη συστοιχία Patriot στη Λήμνο και μαχητικά αεροσκάφη για να καλύψει την Αλεξανδρούπολη και τον εναέριο χώρο της Βουλγαρίας. Να μην παραλείψουμε ότι ελληνική φρεγάτα πλέει ανοιχτά του Τζιμπουτί στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής επιχείρησης για την προστασία της ναυσιπλοΐας όπως λέγεται.
Όλα αυτά δείχνουν τις στοχεύσεις και το χαρακτήρα της πολιτικής της χώρας και παράλληλα υπογραμμίζουν τους κινδύνους για την ίδια τη χώρα το λαό της και τους λαούς της περιοχής. Η Ελλάδα είναι βαθιά μπλεγμένη στα ιμπεριαλιστικά πολεμικά σχέδια των νατοϊκών και των συμμάχων της, σχέδια που στοχεύουν μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις και ωθούν στην ανάφλεξη και το γενικευμένο πόλεμο.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη συμπεριφέρεται ως ο προθυμότερος των προθύμων δεν διστάζει μπροστά σε κανένα κίνδυνο προκειμένου να προωθήσει τα σχέδιά της και τα σχέδια του αμερικάνικου και ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού. Διάλεξε την ευκαιρία να εμπλέξει τη χώρα όταν από πολλές και διάφορες πλευρές η ανάγκη μη εμπλοκής και εκτόνωσης ακούγεται έντονα. Οι δραστηριότητες της αυτές καμία σχέση δεν έχουν με την άμυνα και την ασφάλεια της χώρας και ακόμη περισσότερο δεν στηρίζει τον ελληνισμό ούτε επιτελεί κανένα εθνικό χρέος. Η ασφάλεια της χώρας και της Κύπρου σχετίζεται με πρωτοβουλίες ειρήνης, αποφυγή των πολεμικών περιπετειών, να μη γίνει η χώρα και η Κύπρος στόχος κανενός και με τις ενέργειες της κυβέρνησης μπαίνουν κυριολεκτικά στο στόμα του λύκου.
Με την πολιτική και τις ενέργειες η κυβέρνηση επιδιώκει να θεωρήσουν την Ελλάδα οι ΗΠΑ ως τον πλέον πιστό σύμμαχο και τον πλέον διαθέσιμο. Η συγκέντρωση με πρωτοβουλία της κυβέρνησης ναυτικών δυνάμεων και αεροπορίας πολλών ευρωπαϊκών κρατών προστατεύει εγκαταστάσεις κρατών-μελών του ΝΑΤΟ, ενισχύει την παρουσία και συσπείρωση του και αφετέρου προωθεί τον ευρωπαϊκό αμυντικό βραχίονα αμβλύνοντας δισταγμούς αντιρρήσεις και διχογνωμίες που αναπτύχθηκαν.
Μεγαλύτερη ενσωμάτωση στην νατοϊκά σχέδια και στις νατοϊκές δομές σημαίνει πολύ μεγαλύτερη έκθεση στην τεράστια και από ότι φαίνεται αγεφύρωτη παγκόσμια αντιπαράθεση που βρίσκεται σε εξέλιξη. Τοποθετούμενη η χώρα με τέτοιο τρόπο στην πλευρά των αμερικανονατοϊκών και στην υλοποίηση των σχεδιασμών τους βαθαίνει το ρήγμα με την Κίνα και τη Ρωσία και συνολικά με τις χώρες BRICS. Η χώρα καθίσταται όλο και περισσότερο στόχος. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν διστάζει μπροστά σε κάθε κίνδυνο για το λαό και τη χώρα προκειμένου να προωθήσει τα οικονομικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης της χώρας και του διεθνούς ιμπεριαλισμού.
Η μεταφορά αεροναυτικών δυνάμεων στην Κύπρο και η διαφαινόμενη πρόθεση να παραμένουν εκεί με κάποια προσχήματα οδηγεί παράλληλα στη μεταφορά στο νησί 6 F16 από την Τουρκία. Οδεύουμε προς μεγαλύτερη στρατιωτικοποίηση της Κύπρου γεγονός που δεν οδηγεί σε αναζήτηση λύσης στην κατεύθυνση διατήρησης της ενότητας της κυπριακής δημοκρατίας, αλλά ωθεί προς διχοτομικές λύσεις είτε με μορφή συνομοσπονδίας δύο κρατών είτε σε ανοιχτή και πλήρη διχοτόμηση. Είναι γνωστό ότι στα αμερικάνικα σχέδια για τη Μέση Ανατολή και την ανατολική μεσόγειο περιλαμβάνεται στο πακέτο η λύση του κυπριακού η οποία προφανώς θα είναι αποδεκτή από την Τουρκία.
Τη μετακίνηση αεροναυτικών δυνάμεων στην Κύπρο αλλά και την παρουσία δυνάμεων από άλλες ευρωπαϊκές χώρες χαιρέτησε το σύνολο των αστικών κομμάτων της χώρας. Η αστική τάξη και οι πολιτικοί εκφραστές της στα μεγάλα ζητήματα -διεθνής προσανατολισμός της χώρας, ΝΑΤΟ, ΕΕ, κεντρικά συμφέροντα της ολιγαρχίας κ.α. – δεν ταλαντεύονται. Το όριο τους είναι η κριτική για τα επιμέρους, για τις παρακολουθήσεις και τις υποκλοπές, λένε καμιά κουβέντα για την ακρίβεια, αλλά στα “εθνικά” ζητήματα στην αντίληψη τους δεν χωρούν διαφορές. Όλοι πίσω από τη σημαία είναι η προτροπή και το κάλεσμα. Ποια σημαία όμως, για ποια συμφέροντα και υπέρ τίνων; Όχι βέβαια για τα συμφέροντα του ελληνικού λαού.
Τη σημαία των λαϊκών συμφερόντων ή τη σημαία που υψώνει η κυρίαρχη τάξη μέσω της κυβέρνησης Μητσοτάκη; Τη σημαία της προώθησης των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων στη μέση ανατολή την ανατολική μεσόγειο και τον κόσμο εναντίον λαών και των κυρίαρχων μικρότερων κρατών ή τη σημαία των συμφερόντων της εργατικής τάξης και του λαού για ειρήνη ψωμί ασφάλεια και αξιοπρέπεια, τη σημαία της υπεράσπισης της κυριαρχίας της χώρας; Τη σημαία της ειρήνης ή αυτή που προωθεί τον πόλεμο και τις καταστροφές στην περιοχή και τον πλανήτη και θα φέρει κρίση φτώχεια και βάσανα στον ελληνικό λαό και τους λαούς;
Η συσπείρωση στη σημαία έθελξε τις αστικές κοινοβουλευτικές δυνάμεις και συντάχθηκαν με το κυβερνητικό αφήγημα. Ας δούμε σε πιο βαθμό αυτό θα περάσει στο λαό και σε τελική ανάλυση αν θα λειτουργήσει μακροπρόθεσμα υπέρ της ΝΔ και της αστικής πολιτικής. Η άμβλυνση του πολεμικού πυρετού και της σύγκρουσης θα φέρει στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας τα πιεστικά προβλήματα επιβίωσης των εργαζομένων, τα οικονομικά, τη μεγάλη ακρίβεια λόγω αύξησης τιμής της ενέργειας και των προϊόντων και όλα τα άλλα και τότε η κατάσταση θα αλλάξει και κάθε πολιτική δύναμη θα μετρήσει κέρδη και απώλειες.
Τα κυρίαρχα μέσα μαζικής ενημέρωσης έντυπα και ηλεκτρονικά ξεπέρασαν κάθε όριο. Έφεραν τη θηριωδία του πολέμου και την αναλυτική περιγραφή των πολεμικών επιχειρήσεων μέσα σε κάθε σπίτι, στις αναλύσεις τους παρούσα ήταν μόνο η κυρίαρχη δυτική προπαγάνδα. Η προβολή της ισχύος ,της αποφασιστικότητάς και της ανωτερότητας των ισραηλινών σε βαθμό που παρουσίαζαν το Ιράν να έχει ηττηθεί πριν καν αρχίσουν οι επιχειρήσεις, οι αναφορές στο αντιδραστικό θεοκρατικό καθεστώς που φυλακίζει όσους έχουν κατοικίδιο ή φορούν κάπως λοξά τη γυναικεία στολή οι γυναίκες κι όλα αυτά σε αντιδιαστολή με την ολόπλευρη δημοκρατία που ζούμε στη δύση.
Στον τύπο όμως εμφανίστηκαν και ορισμένα πιο σοβαρά δημοσιεύματα που δίνουν ολοκληρωμένα το αντιλαϊκό περίγραμμα της κυβερνητικής πολιτικής. Αξίζει να αναφερθεί το άρθρο του Α Παπαχελά στην Καθημερινή της Κυριακής 8 Μάρτη. Γράφει: Την περασμένη εβδομάδα φάνηκε ότι η Ελλάδα μπορεί να λαμβάνει γρήγορες και στιβαρές αποφάσεις όταν αποφάσισε να στείλει φρεγάτες και αεροσκάφη στην Κύπρο. Το θετικό είναι ότι ακολούθησαν πολλές ακόμα ευρωπαϊκές χώρες. Για να παίξεις όμως τέτοια γεωπολιτική «μπάλα» χρειάζεσαι τα απαραίτητα εθνικά εργαλεία σαν τον «Κίμωνα». Με φρεγάτες 40ετίας δεν έχεις καμία δυνατότητα να προβάλλεις τη δύναμή σου στην Ανατολική Μεσόγειο. Το ίδιο και με μη αναβαθμισμένα F-16. Για να αποκτήσεις τέτοια εργαλεία χρειάζεσαι ισχυρή οικονομία αλλά και σοβαρή αμυντική βιομηχανία… Θα χρειαστεί ένας ακόμη γύρος τολμηρών αποφάσεων γιατί αλλιώς θα φτάσουμε το 2030 με vintage συστήματα μέσα σε ένα περιβάλλον όπου η τεχνολογία του σήμερα γίνεται αντίκα αύριο. Η εβδομάδα που πέρασε οδήγησε σε πολλά χρήσιμα συμπεράσματα. Το βασικότερο; Πως υπάρχει σήμανση στο δρόμο που μας βγάζει από τη μιζέρια της «μικρής φτωχής» Ελλάδας και οδηγεί σε μία Ελλάδα η οποία διαδραματίζει το ρόλο που της αναλογεί πέρα από τα στενά γεωγραφικά της όρια.
Αναγνωρίζει βέβαια ότι για μία τέτοια πολιτική χρειάζεται ισχυρή οικονομία και σοβαρή αμυντική βιομηχανία και εκεί η κατάσταση δεν είναι καλή, έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε, σημειώνει, ελπίζοντας ότι η οικονομική ανάπτυξη έρχεται. Ποια οικονομική ανάπτυξη έρχεται όμως μέσω της μετατροπής της χώρας σε ενεργειακό κόμβο και δημιουργίας ενεργειακού διαδρόμου για να τροφοδοτείται η Ευρώπη με αμερικάνικο LNG και να απεξαρτηθεί από το ρωσικό φυσικό αέριο προς όφελος των πολυεθνικών της ενέργειας, της προώθησης των αμερικανικών και νατοϊκων γεωπολιτικών σχεδίων και ο λαός θα πληρώνει πανάκριβα το ρεύμα. Όταν υποβαθμίζεται στα όρια της απαξίωσης η αγροτική οικονομία και μετατρέπεται η χώρα σε παράδεισο του ξεπουλήματος, των υπηρεσιών και εξυπηρετήσεων. Όταν το 40% του πληθυσμού βρίσκεται στη φτώχεια ή στα όρια της και από την άποψη των μισθών στην τελευταία θέση της Ευρώπης, ενώ τα κέρδη εκτινάσσονται σε πρωτοφανή ύψη. Αυτή είναι η κατάσταση της χώρας, σε οικονομική στασιμότητα ουσιαστικά, βαθιά εξαρτημένη που συντάσσεται και συμμετέχει πλήρως στις ιμπεριαλιστικές στρατιωτικές επιχειρήσεις με τεράστιο οικονομικό και κοινωνικό κόστος για το λαό.
