Μπλόκο στη Λάρσο απέναντι στην πολιτική που τους πνίγει
Στον δρόμο βγήκαν οι κτηνοτρόφοι της Λέσβου, στήνοντας μπλόκο στον κόμβο της Λάρσου και στέλνοντας μήνυμα ότι δεν πρόκειται να αποδεχτούν σιωπηλά την καταστροφή της παραγωγής και της ζωής τους. Οι κινητοποιήσεις τους είναι αποτέλεσμα της ασφυκτικής κατάστασης που διαμορφώνεται από τα μέτρα διαχείρισης του αφθώδους πυρετού, σε συνδυασμό με τη χρόνια εγκατάλειψη του πρωτογενούς τομέα.
Όπως τονίζουν οι ίδιοι, «έχουν παρθεί μόνο περιοριστικά μέτρα, χωρίς ουσιαστική στήριξη», ενώ καταγγέλλουν ότι οι ελλείψεις σε κτηνιατρικό προσωπικό και ελέγχους αφήνουν την κατάσταση να εξελίσσεται ανεξέλεγκτα. Την ίδια στιγμή, η εφαρμογή των μέτρων προχωρά με αργούς ρυθμούς, με αποτέλεσμα ένα μεγάλο μέρος των εκτροφών να παραμένει χωρίς ουσιαστική κάλυψη.
Η πραγματικότητα που περιγράφουν είναι αποκαλυπτική:
«Το γάλα μένει αδιάθετο, το κρέας δεν μπορεί να φύγει από το νησί, και το κόστος για τη συντήρηση των ζώων αυξάνεται καθημερινά».
Σε αυτές τις συνθήκες, η «καραντίνα» της παραγωγής μετατρέπεται σε οικονομική ασφυξία, με τους ίδιους να προειδοποιούν ότι «δεν θα μπορούμε να ταΐσουμε τα ζώα μας».
Η οργή τους στρέφεται ευθέως απέναντι στην πολιτική που φορτώνει το βάρος της «διαχείρισης κρίσεων» στις πλάτες των παραγωγών, χωρίς αποζημιώσεις, χωρίς σχέδιο, χωρίς προστασία του εισοδήματος. Όπως σημειώνουν, «δεν υπάρχει καμία σαφής δέσμευση για αποζημιώσεις», ενώ ταυτόχρονα απαιτούν άμεσα μέτρα στήριξης για να μπορέσει να συνεχιστεί η παραγωγή.
Οι κινητοποιήσεις στη Λάρσο έρχονται ως συνέχεια προηγούμενων παρεμβάσεων στο λιμάνι της Μυτιλήνης και σε άλλες υπηρεσίες, δείχνοντας ότι η δυσαρέσκεια παίρνει πλέον χαρακτηριστικά κλιμάκωσης. Οι κτηνοτρόφοι δεν μιλούν απλώς για δυσκολίες, αλλά για «ζήτημα επιβίωσης».
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, οι κινητοποιήσεις των κτηνοτρόφων αποκτούν ευρύτερη σημασία. Δεν είναι μόνο ένας αγώνας για αποζημιώσεις ή για καλύτερη διαχείριση μιας κρίσης. Είναι σύγκρουση με μια πολιτική που αφήνει απροστάτευτους τους παραγωγούς, για να διασφαλίζει την «κανονικότητα» της αγοράς.
Και σε αυτή τη σύγκρουση, το ερώτημα δεν αφορά μόνο τη Λέσβο. Αφορά συνολικά το ποιος πληρώνει το κόστος, και ποιος τελικά επιβιώνει.
