Μετά τα Τέμπη, επιχειρούν να μπαζώσουν και το Αιγαίο.
Οι πρώτες αποκαλύψεις για το πολύνεκρο ναυάγιο στη Χίο καταρρίπτουν την επίσημη εκδοχή του Λιμενικού Σώματος και φωτίζουν για ακόμη μία φορά τον πραγματικό χαρακτήρα της λεγόμενης «μεταναστευτικής πολιτικής»: μια πολιτική αποτροπής, βίας και συγκάλυψης, πλήρως ευθυγραμμισμένη με τις επιταγές της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Υγειονομικοί του Νοσοκομείου Χίου καταγγέλλουν ότι επιζώντες τους μετέφεραν πως το σκάφος του Λιμενικού εμβόλισε τη λέμβο. Όχι το αντίστροφο. Οι μαρτυρίες συνοδεύονται από αδιάσειστα στοιχεία: κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, βαριά κατάγματα, νεφρεκτομές, κρανιοτομές, τραύματα που οι ίδιοι οι γιατροί χαρακτηρίζουν «σχεδόν πολεμικά». Τραύματα που δεν προκύπτουν από απλή σύγκρουση φουσκωτής βάρκας.
Παιδιά να ουρλιάζουν, άνθρωποι παγωμένοι από το σοκ, γυναίκες που έχασαν τα μωρά τους, πρόσφυγες σε ΜΕΘ. Κι όμως, μέσα σε αυτές τις συνθήκες, οι αρχές διεξάγουν προανάκριση πάνω σε τραυματισμένους ανθρώπους, φρουρούν τους θαλάμους, περιορίζουν την πρόσβαση και ετοιμάζονται να φορτώσουν τα πάντα σε έναν μετανάστη «διακινητή». Το γνωστό έργο.
Όπως πάντα, «οι κάμερες δεν λειτουργούσαν».
Όπως πάντα, στήνεται βιαστικά το αφήγημα.
Όπως πάντα, η κρατική μηχανή σπεύδει να προλάβει τις αποκαλύψεις.
Δεν πρόκειται για «λάθος χειρισμούς». Πρόκειται για συστηματική πρακτική αποτροπής. Η λέμβος βρισκόταν σε ελληνικά χωρικά ύδατα. Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, η υποχρέωση είναι μία: διάσωση. Όχι εκφοβισμός, όχι εμβολισμός, όχι επαναπροώθηση.
Αυτή είναι η «ασφάλεια συνόρων» της Ευρώπης φρούριο.
Αυτή είναι η πολιτική που εφαρμόζει πιστά η ελληνική κυβέρνηση ως τοπικός διαχειριστής ιμπεριαλιστικών αποφάσεων.
Η χώρα που συμμετέχει ενεργά στους πολέμους του ΝΑΤΟ, που παραχωρεί βάσεις, λιμάνια και υποδομές, που στηρίζει γενοκτονίες και επεμβάσεις, εμφανίζεται μετά ως «θύμα μεταναστευτικών ροών». Οι ίδιοι ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί που ξεριζώνουν λαούς από τις πατρίδες τους, απαιτούν ταυτόχρονα να πνίγονται στα σύνορα.
Αυτή είναι η ιμπεριαλιστική εξάρτηση σε όλο της το μεγαλείο: πολεμική εμπλοκή έξω, καταστολή μέσα. Υποτέλεια προς τα κέντρα αποφάσεων των Βρυξελλών και της Ουάσιγκτον, αγριότητα απέναντι στους πιο αδύναμους.
Και τώρα σχεδιάζουν να μεταφέρουν βαριά τραυματισμένους ανθρώπους στη ΒΙΑΛ, ένα από τα χειρότερα camps της χώρας. Άνθρωποι με πατερίτσες και κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις θα στοιβάζονται σε κοντέινερ, την ώρα που το Νοσοκομείο Χίου λειτουργεί στα όριά του και παιδιά νοσηλεύονται σε ράντζα.
Το μοτίβο είναι γνωστό από την Πύλο.
Συγκάλυψη, ενοχοποίηση θυμάτων, φίμωση μαρτύρων.
Όμως τίποτα δεν θα μείνει κρυφό.
Ούτε στα τρένα ούτε στη θάλασσα.
Απαιτείται ανεξάρτητη διερεύνηση τώρα.
Όχι άλλοι νεκροί στο όνομα της «φύλαξης συνόρων».
Όχι άλλη σιωπή μπροστά σε κρατικά εγκλήματα που γεννά ο ιμπεριαλισμός.
Γιατί όσο η χώρα παραμένει δεμένη στο άρμα της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, όσο αποδέχεται τον ρόλο του προκεχωρημένου φυλακίου, τέτοιες τραγωδίες δεν θα είναι «εξαιρέσεις». Θα είναι κανονικότητα.
