Η κυβέρνηση αποφάσισε δεύτερη αποπληρωμή χρέους-συνολικά 13 δισεκατομμυρίων ευρώ- εντός του τρέχοντος έτους. Την ανακοίνωση έκανε ο ίδιος ο πρωθυπουργός τζογάροντας επικοινωνιακά ενόψει των ερχόμενων βουλευτικών εκλογών. Διεκδίκησε πρωτιά στην Ευρώπη στη μείωση του χρέους, από την πρόωρη αποπληρωμή του χρέους στα ωφεληθούν, όπως είπε, επιχειρηματίες εργάτες και το κράτος γιατί «όταν μια ολόκληρη χώρα χρωστά τότε χρωστούν και οι πολίτες της και όταν μία γενιά αδυνατεί να ξεπληρώσει τις οφειλές της τότε το βάρος τους περνά στις πλάτες των παιδιών της. Ε λοιπόν αυτή η καταστροφική αλυσίδα ευθυνών τώρα σπάει. Το είπαμε το κάνουμε και συνεχίζουμε». Έκανε λόγο για «μεγαλύτερη εθνική αξιοπιστία ευνοϊκότερους όρους δανεισμού για το κράτος και τις επιχειρήσεις και ευημερία για όλους».
Έξι πρόωρες αποπληρωμές χρέους από το 2019 με ποσό που ανέρχεται σε 29 δισεκατομμύρια ευρώ όλα με χαμηλά επιτόκια και την ίδια ώρα η χώρα δανείζεται πολύ πιο ακριβά.
Η κυβέρνηση επιστρέφει πρόωρα δισεκατομμύρια στο κεφάλαιο τα οποία προέρχονται από την απομύζηση των εργαζομένων και την υποχρηματοδότηση μέχρι απαξίωσης των οικοδομών της χώρας των νοσοκομείων της παιδείας άλλων υποδομών για να κερδίσει αξιοπιστία η ίδια και το κράτους από το ευρωπαϊκό κεφάλαιο τις κυβερνήσεις και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, ώστε να δανείζεται φθηνότερα και με μεγαλύτερη άνεση.
Την ίδια στιγμή η λαϊκή ανέχεια αυξάνεται, στο όριο της φτώχειας ή πιο σωστά της απόλυτης φτώχειας, της απλής επιβίωσης, καταγράφεται σχεδόν στο 30% του πληθυσμού της χώρας, η εκμετάλλευση των εργαζομένων είναι πρωτοφανής στη μεταπολιτευτική περίοδο, η λαϊκή δυσαρέσκεια από την ασκούμενη πολιτική τη διαχείριση των κρατικών υποθέσεων και τη συνολική συμπεριφορά κυβέρνησης και κρατικών οργανισμών, αλλά και για τη στάση της αντιπολίτευσης είναι στα ύψη. Το κύρος συνολικά του κράτους, τα ίδια τα βάθρα του συστήματος αμφισβητούνται από την πλειοψηφία του ελληνικού λαού τη στιγμή που η κυβέρνηση αγοράζει «αξιοπιστία» για λογαριασμό των επιχειρηματιών από τους δανειστές και κυρίαρχους.
Είναι ψέμα ότι τα πλεονάσματα που πάνε στην πρόωρη αποπληρωμή χρέους προέρχονται από την ανάπτυξη της οικονομίας και τη χρηστή διαχείριση της κυβέρνησης. Έρχονται από τη λεηλασία της εργατικής τάξης των λαϊκών στρωμάτων και των επαγγελματιών, από την τεράστια ακρίβεια που εκτοξεύει τα έσοδα από ΦΠΑ, τις περικοπές δημόσιων δαπανών, κυρίως αυτών που χρηματοδοτούν λαϊκές ανάγκες, από την άδικη φορολογία σε βάρος των εργαζομένων όταν το κεφάλαιο γνωρίζει φοροαπαλλαγές, από τους συρρικνωμένους μισθούς και συντάξεις. Η χώρα καίγεται ή πνίγεται, η κλιματική αλλαγή οι καύσωνες και οι ξηρασίες τα καιρικά φαινόμενα γενικότερα συνεχώς επιδεινώνονται και η χώρα ενοικιάζει ορισμένα πυροσβεστικά μέσα και τα υπόλοιπα ανατίθεται στο 112 που καλεί τους κατοίκους να απομακρυνθούν να την περιοχή των πυρκαγιών να φτάσουν στις ακτές για να μη καούν και στον ηρωισμό των πυροσβεστών. Βρισκόμαστε στο έλεος των καιρικών φαινομένων και στην επίκληση της τύχης μας και η κυβέρνηση αγοράζει αξιοπιστία από τους δανειστές.
Πίσω από τις «μεγάλες επιτυχίες» της κυβέρνησης τις θριαμβολογίες για την πρόωρη αποπληρωμή του χρέους, το δημόσιο χρέος υψώνεται απειλητικό, περισσότερα από 400 δισεκατομμύρια ευρώ, μεγαλύτερο από την το 2019. Αν δε συνυπολογιστεί και το τεράστιο ιδιωτικό χρέος που προσεγγίζει σχεδόν ένα παρόμοιο μέγεθος, αν ληφθεί υπόψη ο καθοδικός ρυθμός ανάπτυξης του ΑΕΠ που η ίδια η κυβέρνηση προβλέπει για τα επόμενα χρόνια, η οικονομική κρίση είναι προ των πυλών.
Το αίτημα της παύσης πληρωμών του δημόσιου χρέους στην προοπτική διαγραφής του μεγαλύτερου, τουλάχιστον, τμήματός του καθίσταται ιδιαίτερα επίκαιρο και πρέπει να αποτελέσει σύνθημα δράσης των συνδικάτων και γενικότερα του εργατικού και λαϊκού κινήματος και να συνδεθεί με την ανάγκη κάλυψης των πιεστικών εργατικών και λαϊκών αναγκών.
