Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

Ο τιμώμενος Μίκης τιμά τον Χαρίλαο

Μόνο οι πραγματικά μεγάλοι αρνούνται τον πειρασμό να μονοπωλήσουν μια στιγμή δικής τους τιμής και καταξίωσης και να τη «μοιραστούν» με κάποιο τρίτο. Ο Μίκης Θεοδωράκης το έπραξε μετατρέποντας μια στιγμή προσωπικού του «θριάμβου» σε αναγνώριση ενός μεγάλου απόντα: του Χαρίλαου Φλωράκη. Στην εκδήλωση–συναυλία που διοργάνωσε προς τιμή του η ΚΕ του ΚΚΕ ο συνθέτης της «Ρωμιοσύνης» δεν έχασε την ευκαιρία να αποτίσει το δικό του φόρο τιμής στο «σύμβολο του αληθινού κομμουνιστή» όπως ο ίδιος χαρακτήρισε τον ιστορικό ηγέτη του ΚΚΕ στον οποίο, μάλιστα, αφιέρωσε ολόκληρη την εκδήλωση.

Φυσικά, ο Μ. Θεοδωράκης δεν έχει ανάγκη τα δικά μας εύσημα για την πράξη του. Ωστόσο, ο Εργατικός Αγώνας αισθάνεται την υποχρέωση να δημοσιεύσει το συγκινητικό χαιρετισμό του στην εκδήλωση. Για να θυμούνται οι παλαιότεροι και να διδάσκονται οι νεότεροι το ήθος των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης.

 

«Σύντροφοι και συντρόφισσες,

Ευχαριστώ τον Γενικό Γραμματέα, καθώς και την ΚΕ του ΚΚΕ για την τιμή που μου κάνουν και τη χαρά που μου δίνουν.

Βρίσκομαι σήμερα εδώ μπροστά σας με μεγάλη συγκίνηση, γιατί τα πιο δυνατά και όμορφα χρόνια μου τα έζησα στις γραμμές του ΚΚΕ. Εθνική Αντίσταση, Εμφύλιος πόλεμος, οι διώξεις που ακολούθησαν την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού, η βαθιά παρανομία με την ένοπλη προσπάθεια το 1948 μέσα στην Αθήνα, που πνίγηκε στο αίμα, η Ικαρία και η Μακρόνησος, η αναγεννητική προσπάθεια μέσα από την ΕΔΑ και τους Λαμπράκηδες. Η παράνομη δράση με την ίδρυση του Πατριωτικού Μετώπου δέκα μέρες μετά την επικράτηση της χούντας. Αργότερα, υποψήφιος δήμαρχος του ΚΚΕ στην Αθήνα και τέλος η εκλογή μου ως βουλευτής του Κόμματος το 1981 και 1985.

Όπως βλέπετε, το “βιογραφικό” μου είναι γεμάτο από τους αγώνες που έδωσα μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ, αγώνες που συνδυάστηκαν με τις μουσικές συνθέσεις εκείνης της εποχής, με κορυφαία έργα τη "Ρωμιοσύνη" και τις "Γειτονιές του Κόσμου", και τα δυο σε ποίηση του Γιάννη Ρίτσου και το δεύτερο αφιερωμένο στον αγαπημένο μου σύντροφο Χαρίλαο Φλωράκη.

Η μεγάλη μας φιλία, που ξεκίνησε μέσα από τη φυλακή, κράτησε δυνατή και αμετάβλητη ως τις τελευταίες μέρες της ζωής του. Και όταν ήμουν βουλευτής, ήθελε το γραφείο μου να είναι απέναντι στο δικό του, στο κτίριο του Περισσού, στο έκτο πάτωμα. Βγαίναμε, βλέπετε, κι οι δύο μέσα από το καμίνι της Εθνικής Αντίστασης και του Εμφύλιου, ενώ στον καιρό της χούντας μάς δένανε με χειροπέδες μαζί, χέρι με χέρι, στις διάφορες μεταγωγές από φυλακές σε νοσοκομεία και το γεγονός αυτό μας έδεσε για πάντα.

Πιστός κομμουνιστής και μεγάλος ηγέτης, ανοιχτόμυαλος, σοβαρός, σοφός και ατσαλένιος, μου λείπει και πιστεύω ότι λείπει σε όλους μας. Τώρα τον νιώθω να είναι παρών σ' αυτή μας τη συγκέντρωση, γεγονός που με γεμίζει με βαθιά συγκίνηση.

Έτσι, τελειώνοντας το χαιρετισμό αυτόν, ας μου επιτραπεί να αφιερώσω τη σημερινή εκδήλωση στον Χαρίλαο Φλωράκη, σύμβολο του αληθινού κομμουνιστή και να σας ευχαριστήσω ακόμα μια φορά για την τιμή που μου κάνατε και που είναι κατά κάποιο τρόπο η δικαίωση μιας ζωής.

Γεια χαρά».

 

Πηγή: 902.gr

IMAGE Η επικινδυνότητα του «συνεπούς» ιστορικού αναθεωρητισμού
Κυριακή, 05 Νοέμβριος 2017
Γράφει ο Διογένης ο Ενοχλητικός. Σχόλιο για την ταινία «Τελευταίο Σημείωμα», σε σκηνοθεσία Παντελή Βούλγαρη και σενάριο Ιωάννας Καρυστιάνη και Παντελή Βούλγαρη. >>>>>>

Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη

Διαβάστε το on line πατώντας την εικόνα

Αποθηκεύστε το pdf πατώντας ΕΔΩ