Η νέα αμυντική συμφωνία Ελλάδας–Ισραήλ, συνολικού ύψους που φτάνει τα 3 δισεκατομμύρια ευρώ, παρουσιάζεται ως άλμα αποτροπή και ασπίδα προστασίας για τη χώρα. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα σύνθετο εξοπλιστικό πρόγραμμα που εντάσσει ακόμη βαθύτερα την Ελλάδα στους στρατιωτικούς σχεδιασμούς της περιοχής, με τον λογαριασμό, όπως πάντα, να μεταφέρεται στον λαό.
Στην καρδιά της συμφωνίας βρίσκεται το πυραυλικό σύστημα PULS (Precise & Universal Launching System), ένα πολλαπλό σύστημα εκτόξευσης που μπορεί να χρησιμοποιεί διαφορετικού τύπου πυρομαχικά, από απλές ρουκέτες μέχρι κατευθυνόμενους πυραύλους ακριβείας και περιφερόμενα πυρομαχικά (loitering munitions). Με δύο κάψουλες εκτόξευσης, έχει τη δυνατότητα να πλήττει στόχους σε διαφορετικές αποστάσεις χωρίς αλλαγή διαμόρφωσης, μετατρέποντας το πυροβολικό σε εργαλείο υψηλής ευελιξίας και ταχύτητας.
Το σύστημα δεν λειτουργεί μεμονωμένα. Εντάσσεται σε ένα ευρύτερο δίκτυο αισθητήρων, drones, ραντάρ και κέντρων διοίκησης που συλλέγουν δεδομένα σε πραγματικό χρόνο. Με βάση αυτές τις πληροφορίες, επιλέγεται το κατάλληλο μέσο επέμβασης , από αντιαεροπορικά συστήματα μέχρι πυραυλικά πλήγματα. Η κατεύθυνση είναι σαφής: ένα δικτυοκεντρικό μοντέλο πολέμου, όπου η πληροφορία και η ταχύτητα απόφασης παίζουν καθοριστικό ρόλο, ακόμη και με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης στο μέλλον.
Η συμφωνία περιλαμβάνει όχι μόνο τους εκτοξευτές, αλλά και ένα πλήρες πακέτο πυρομαχικών: εκπαιδευτικά, κατευθυνόμενα υψηλής ακρίβειας, καθώς και σύγχρονα περιφερόμενα όπλα που μπορούν να εντοπίζουν και να πλήττουν στόχους αυτόνομα. Παράλληλα, προβλέπεται πολυετής, τουλάχιστον δεκαετής, τεχνική υποστήριξη, εκπαίδευση προσωπικού και συμμετοχή ελληνικών εταιρειών, στο πλαίσιο μεταφοράς τεχνογνωσίας.
Το όλο σχέδιο συνδέεται με τη δημιουργία μιας πολυεπίπεδης αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής ασπίδας, που έχει ήδη παρουσιαστεί με ονόματα όπως «Ασπίδα του Αχιλλέα». Σε αυτήν προβλέπεται η ενσωμάτωση συστημάτων αντιμετώπισης drones, πυραύλων και αεροσκαφών, ακόμη και με μελλοντική χρήση ενεργειακών όπλων, όπως laser. Δεν πρόκειται για ένα ενιαίο σύστημα τύπου Iron Dome, αλλά για ένα πλέγμα διαφορετικών τεχνολογιών που θα λειτουργούν συνδυαστικά.
Όμως, πίσω από την τεχνολογική βιτρίνα, η πολιτική ουσία δεν αλλάζει. Η δυνατότητα πλήγματος σε μεγάλες αποστάσεις, η ακρίβεια και η διασύνδεση με ευρύτερα στρατιωτικά δίκτυα δείχνουν ότι δεν μιλάμε μόνο για άμυνα, αλλά για ενίσχυση της συνολικής στρατιωτικής ισχύος στο πλαίσιο περιφερειακών και διεθνών ανταγωνισμών.
Η επιλογή του Ισραήλ ως βασικού εταίρου επίσης δεν είναι τυχαία. Πρόκειται για ένα κράτος δολοφόνο με τεράστια πολεμική βιομηχανία και ενεργό ρόλο σε συγκρούσεις, του οποίου τα οπλικά συστήματα είναι δοκιμασμένα σε πραγματικές συνθήκες πολέμου. Η συνεργασία αυτή ενισχύει τη στρατηγική σύμπλευση και βαθαίνει την εμπλοκή της Ελλάδας σε ένα πλέγμα συμμαχιών που εκτείνεται από το ΝΑΤΟ μέχρι τις αναδιατάξεις στην Ανατολική Μεσόγειο.
Και όλα αυτά, σε μια περίοδο που η κοινωνία πιέζεται ασφυκτικά. Τα 3 δισεκατομμύρια είναι πόροι που θα μπορούσαν να κατευθυνθούν σε υγεία, παιδεία, κοινωνικές υποδομές. Είναι χρήματα που προέρχονται άμεσα ή έμμεσα από τη φορολογία και την εργασία των πολλών. Την ίδια στιγμή, η επίκληση της δημοσιονομικής πειθαρχίας παραμένει όταν πρόκειται για κοινωνικές δαπάνες.
Η αντίφαση είναι κραυγαλέα. Για τις ανάγκες της κοινωνίας, «δεν υπάρχουν χρήματα». Για τους εξοπλισμούς και τη συμμετοχή σε στρατηγικούς σχεδιασμούς, βρίσκονται δισεκατομμύρια χωρίς δισταγμό. Το «πλήρωνε μ…@»δεν είναι απλώς μια φράση θυμού. Είναι η περιγραφή ενός μόνιμου μηχανισμού μεταφοράς πόρων από την κοινωνία προς επιλογές που δεν υπηρετούν τις δικές της ανάγκες.
Η κατεύθυνση αυτή δεν προμηνύει ασφάλεια, αλλά μεγαλύτερη εμπλοκή. Σε έναν κόσμο όπου οι ανταγωνισμοί οξύνονται, τέτοιες επιλογές ενδέχεται να μετατρέψουν τη χώρα σε κρίκο μιας αλυσίδας συγκρούσεων, με απρόβλεπτες συνέπειες.
Το ερώτημα, τελικά, δεν είναι τεχνικό. Είναι βαθιά πολιτικό. Ποιος αποφασίζει, ποιος ωφελείται και το κυριότερο: ποιος πληρώνει. Και μέχρι σήμερα, η απάντηση επαναλαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο: πλέρωνε μ…..@ Έλληνα.
