Τα ήρεμα νερά στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας τελειώνουν και μαζί οιαυταπάτες, πρωτίστως κυβερνητικές, που σκόρπισε το Μνημόνιο των Αθηνών που θα έδινε τέλος, υποτίθεται,στην αντιπαλότητα και οι απειλές οι αντιπαραθέσεις και οι παραβιάσεις στο Αιγαίο πήραν τη θέση του, η θάλασσα σταδιακά φουρτουνιάζει και τα σύννεφα πυκνώνουν. Το κυνήγι των εξοπλισμών και από τις δύο όχθες του Αιγαίου παίρνει πρωτοφανείς διαστάσεις την ώρα που τα λαϊκά προβλήματα διογκώνονται. Ο πρωθυπουργός με την ίδια αυτοπεποίθηση που υποστήριξε τη «σοφή» πολιτική του Μνημονίου των Αθηνών που θα διασφάλιζε τα ήρεμα νερά και τις καλέςσχέσεις με την Τουρκία με την ίδια ακριβώς αυτοπεποίθηση και σήμερα αλλάζει τροπάριο. Και τότε αποφάσισε ορθά και σήμερα το ίδιο. Βουλησιαρχία,άγνοια των παραγόντων που καθορίζουν τη συμπεριφορά των κρατών και τις διεκδικήσεις τους,άλλοι παράγοντες και κυρίως οι μεγάλοι σύμμαχοι της χώρας και της Τουρκίας, η ΕΕ οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, η ανάγκη να κερδηθεί η εμπιστοσύνη και η στήριξη του προέδρου Τραμπ, όλα αυτά μαζί; Έτσι όμως δεν διαμορφώνεται ορθή εξωτερική πολιτική που διασφαλίζει την ασφάλεια και την κυριαρχία της χώρας το σεβασμό από τους γείτονες της και πρωτίστως ένα ειρηνικό κατά το δυνατόν περιβάλλον για το λαό.
Κυβερνητικά στελέχη και ο ίδιος ο Έλληναςπρωθυπουργός δεν χάνουν ευκαιρία να διακηρύξουν ότι η Ελλάδα είναι μια φιλειρηνική χώρα ,δεν έχει καθόλου διεκδικήσεις παρά μόνο να διασφαλίσει την κυριαρχία και τα κυριαρχικά της δικαιώματα σε αντίθεση με την Τουρκία που θέλοντας να αναβιώσει το οθωμανικό παρελθόν της προβάλλει πλήθος διεκδικήσεις σε βάρος της Ελλάδας και γειτονικών χωρών έχει βλέψεις στα βαλκάνια τη Βόρεια Αφρική στη Μέση Ανατολή τον Καύκασο κλπ. Το μήνυμα είναι σαφές εμείς κάνουμε ότι μπορούμε για όλα φταίει η επιθετικότητα των γειτόνων.
Όμως είναι δείγμα φιλειρηνικής πολιτικής καιφιλειρηνικής χώρας το ξέντωμα του Διεθνούς Δικαίου ως το σημείο που δίνει πλήρη επήρεια 200 ναυτικών μιλίων στο Καστελόριζο για να συνδεθεί η ελληνική ΑΟΖ με την κυπριακή ΑΟΖ και να περιοριστεί η Τουρκία σε μία λουρίδα θάλασσας κατά μήκος των ακτών της; Μήπως είναι δείγμα φιλειρηνικής πολιτικής η καθιέρωση 12 ναυτικών μιλιών χωρικών υδάτων σε ολόκληρο το Αιγαίο που θα το καταστήσει «κλειστή»ουσιαστικά θάλασσα και σε ορισμένα σημεία θα απαιτείται άδεια διέλευσης από την ελληνική κυβέρνηση; Ή τουλάχιστον δίνει λαβές στην Τουρκίακαι ανεβάζει την αντιπαράθεση στα ύψη;
Οι κεφαλαιοκρατικές χώρες είναι μεγάλες και μικρότερες, ισχυρές λιγότερο ισχυρές και αδύναμες,πλούσιες ή φτωχές, με ισχυρό στρατό ή όχι, όχι όμως από τη φύση τους ειρηνικές. O ανελέητος πόλεμος οικονομικών συμφερόντων εντός των χωρών αυτών γίνεται σύγκρουση αντιτιθέμενων και ασυμβίβαστων συμφερόντων μεταξύ τους καπιταλιστικών κρατών πουδιεξάγεται με πολιτικά και διπλωματικά μέσα και με συμβιβασμούς ως το σημείο που οι διαφορές τους δεν αντιμετωπίζονται πλέον ειρηνικά αλλά ένοπλα, αφού ως γνωστό ο πόλεμος είναι προέκταση της πολιτικής, η πολιτική που διεξάγεται με άλλα μέσα. Οι περίοδοι ειρήνης είμαι μεσοδιαστήματα μεταξύ των πολέμων, ηειρήνη προετοιμάζει μία νέα πολεμική σύγκρουση. Ηαπουσία απολύτως ανταγωνιστικών οικονομικών συμφερόντων είναι προϋπόθεση ειρήνης και κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί μόνο στη σοσιαλιστική κοινωνία.
Η Ελλάδα είναι χώρα κεφαλαιοκρατική μέσου επιπέδου ανάπτυξης βαθιά εξαρτημένη από τις ΗΠΑ και την ΕΕ με αδύναμη βιομηχανία και γενικά αδύναμη υλικήπαραγωγή που βασίζεται καθοριστικά στις υπηρεσίες και κυρίως στον τουρισμό με ισχυρά για το μέγεθος της μονοπώλια και ιδιαίτερα μεγάλο Δημόσιο Χρέος. Με βάση τα παραπάνω το ελληνικό κεφάλαιο αδυνατεί να προωθήσει τους σχεδιασμούς και τις επιδιώξεις του αυτοτελώς και το κάνει συμμετέχοντας στα σχέδια των κυρίαρχων ιμπεριαλιστικών χωρών. Τα συμφέροντα των κυρίαρχων χωρών και των μονοπωλίων τους είναι τα κυρίαρχα και στο πλαίσιο αυτό το μονοπωλιακό κεφάλαιο και η αστική πολιτική ελίτ της χώρας επιδιώκουν να προωθήσουν τις δικές τους διεκδικήσεις από θέση υποτελούς εταίρου και με συμπληρωματικό και εξαρτημένο ρόλο. Στηρίζεται στη συμμαχία μαζί τους, παίρνει μέρος στις πολεμικές περιπέτειες και στις επεμβάσεις τους. Ιστορικά ανασύρουμε στην μνήμη μας την εκστρατεία στην Μικρά Ασία και την πορεία προς την Άγκυρα, την ουκρανική εκστρατεία εναντίον της επαναστατικής εξουσίας της εργατικής τάξης της Ρωσίας, τη συμμετοχή στον πόλεμο στην Κορέα και τόσα άλλα.
Τις τελευταίες δεκαετίες σταδιακά και με κυβερνήσεις όλων των κομμάτων και όχι μόνο της ΝΔ η Ελλάδα συμμαχεί με το Ισραήλ όχι βέβαια σε ισότιμη βάση αλλά με σχέση εξάρτησης από μία χώρα απόλυτα εξαρτημένηαπό τις ΗΠΑ. Μία χώρα επιθετική σε βάρος των γειτονικών της χωρών και πρωτίστως τον παλαιστινίων. Πιο πρόσφατα παραδείγματα της δράσης της είναι η γενοκτονία στη Γάζα η πολιτική εθνοκάθαρσης σε ορισμένες περιοχές της δυτικής όχθης η κατάληψη της νότιας Συρίας και μεγάλου τμήματος του Λιβάνου και η προσπάθεια μέσω πολεμικών επιχειρήσεων, οικονομικού στραγγαλισμού και υπονόμευσης από κοινού με τις ΗΠΑ εναντίον του Ιράν. Διότι το Ιράν είναι το μεγάλο εμπόδιο για τη διατήρηση της απόλυτης κυριαρχίας των αμερικανών και των συμμάχων τους σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Ο άξονας Ελλάδας Κύπρου Ισραήλ είναι από τα πράγματα άξονας επιθετικός και ο ρόλος της Ελλάδας στα επιθετικά σχέδια εναντίον του Ιράν και τωνλαών της περιοχής είναι η διάθεση των υποδομών τωνενόπλων δυνάμεων της χώρας και των βάσεων των ΗΠΑ για την υπεράσπιση του μετόπισθεν του Ισραήλ και των ΗΠΑ στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Το οικονομικό κόστος των οπλικών συστημάτων που προμηθεύεται η χώρα από το Ισραήλ με μέτριους υπολογισμούς ξεπερνά τα 6 δισεκατομμύρια ευρώ. Η Ασπίδα του Αχιλλέα αποτελεί το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα της χώρας στον τομέα της αεράμυνας το κόστος του οποίου με βάση τις ανακοινώσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας ανέρχεται στα 3,1 δισεκατομμύρια ευρώ και άγνωστο σε πιο ύψος τελικά θα καταλήξει. Προβάλλεται ως η απόλυτη προστασία του εναέριου χώρου της χώρας από το βορειότερο σημείο της ως το Καστελόριζο και το Λιβυκό πέλαγος. Όσα γνωρίζουμε, όμως, από την αποτελεσματικότητα του εναντίον των ιρανικών drones και πυραύλων που έπληξαν το Ισραήλ δεν επιβεβαιώνουν κάτι τέτοιο. Κατατρύπησαν το σιδερένιο θόλο και προκάλεσαν σοβαρές καταστροφές. Η αντιαεροπορική και αντιβαλλιστική άμυνα δεν μπορεί να απαντήσει στις ανάγκες άμυνας στο νησιών απέναντι σε ενδεχόμενους κινδύνους και με δεδομένο ότι τα νησιά είναι άοπλα. Κρίσιμο ζήτημα είναι ποιος ουσιαστικά ελέγχει την Ασπίδα του Αχιλλέα όχι απλά τη διοίκηση της αλλά τον πηγαίο κώδικα, ποιος συνδέει δηλαδή τα διάφορα συστήματα ραντάρ τα διάφορα όπλα σε ένα σύστημα διοίκησης και ελέγχου. Μέχρι στιγμής όσα έχουν δημοσιοποιηθεί σχετίζονται με το σύστημα διοίκησης και ελέγχου και από αυτά δεν προκύπτει ότι η Ελλάδααποκτά τον κώδικα των ίδιων των ισραηλινών πυραυλικών συστημάτων ή δικαιώματα ώστε να μπορεί να τροποποιήσει το σύστημα αυτό, να το εξελίξει να κάνει προσαρμογές ανεξάρτητα από τις κατασκευαστικές εταιρείες και φυσικά την ισραηλινή κυβέρνηση. Έχει τεράστια διαφορά ο έλεγχος του τρόπου που διασυνδέονται και χρησιμοποιούνται τα όπλα από τον τεχνολογικό έλεγχο των ίδιων των όπλων και αν θα μπορεί η ελληνική πλευρά χωρίς άδεια να πραγματοποιεί αλλαγές στο σύστημα ποιος και με ποιους όρους στο μέλλον θα πραγματοποιεί αναβαθμίσεις, πως θα συνδέονται κι αν θα μπορούν να συνδέονται στο σύστημα όπλα διαφορετικής προέλευσης. Έτσι όμως ηάμυνα της χώρας εξαρτάται ουσιαστικά από του Ισραήλκαι τις διαθέσεις του, η εξάρτηση της χώρας διευρύνεται και βαθαίνει.
Η κυβέρνηση διαφημίζει ότι το 25% της επένδυσης θα το υλοποιήσουν ελληνικές εταιρείες και άρα η αγορά αυτή θα συμβάλλει στην ανάπτυξη της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας. Όμως με βάση όσα δημοσιεύτηκαν οι βασικές εταιρείες που θα πάρουν μέρα στην κατασκευή του είναι η Ιντρακόμ ισραηλινών συμφερόντων, η ΕΑΒ οποία έχει ήδη εκτεταμένη συνεργασία με το Ισραήλ για την παραγωγή του συστήματος Κένταυρος, η Μέτλεν του Μυτιληναίου και μια σειρά μικρότερων εταιρειών οι οποίες βρίσκονται ήδη σε συνεργασία με το ΝΑΤΟ. Επομένως και αυτό το 25% ουσιαστικά σε ισραηλινές εταιρείες ή εταιρείες διασυνδεδεμένες με το ΝΑΤΟ και νατοϊκά συμφέροντα και εν τέλει στον απόλυτο έλεγχο των ΗΠΑ και του Ισραήλ καταλήγει, ενώ η συντήρηση και ο ανεφοδιασμόςτων διαφορετικών συστημάτων θα συντηρεί και θα βαθαίνει την πρόσδεση στο Ισραήλ και την εξάρτηση.
Η Ασπίδα του Αχιλλέα αλλά και η χρήση των Πάτριοτ και οι ανάγκες που καλύπτουν είναι η υπεράσπιση των βάσεων και κρίσιμων εγκαταστάσεων αμερικανοανατοικών συμφερόντων και όχι η άμυνα των νησιών και της χώρας.
Η Τουρκία είναι σημαντική περιφερειακή δύναμη με εξαπλάσιο ΑΕΠ σε σχέση με αυτό της Ελλάδας και πληθυσμό 90 εκατομμυρίων κατοίκων, διαθέτει εκτενή βιομηχανική βάση, μεγάλη εξοπλιστική βιομηχανία,νεανικό πληθυσμό και σημαντικές ένοπλες δυνάμεις. Κατά συνέπεια οι δυνατότητες της είναι πολύ μεγαλύτερες από τις δυνατότητες της Ελλάδας και από ότι φαίνεται θα ενισχυθούν περισσότερο τα επόμενα χρόνια.
Η υπεράσπιση της κυριαρχίας της χώρας μέσω των εξοπλιστικών ανταγωνισμών με την Τουρκία και της δημιουργίας ανταγωνιστικών αξόνων και μάλιστα υπό την ομπρέλα και τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ είναι όχι μόνο ατελέσφορη αλλά και πηγή μεγάλων κινδύνων.
Ο ισχυρισμός ότι πρόκειται για ιμπεριαλιστική χώρα είναι λανθασμένος. Η Τουρκία έχει ένα σημαντικό περιφερειακό ρόλο τον οποίο όμως δεν έχει τις δυνατότητες αυτοτελώς να υποστηρίξει, ασκεί επιρροή σε γειτονικές χώρες χωρίς να μπορεί να επηρεάσει ουσιαστικά τη διαμόρφωση των γενικότερων και τωνπαγκόσμιων εξελίξεων. Εγείρει πλήθος διεκδικήσεων και εδαφικού χαρακτήρα σε βάρος της Ελλάδας τις οποίες προωθεί σταδιακά μεθοδικά και σχεδιασμένα και για αυτό είναι επικίνδυνη. Ανήκει στο ΝΑΤΟ έχει ιδιαίτερα στενές σχέσεις με μεγάλες χώρες της ΕΕ και της Ευρώπης επιδιώκει συνεργασία με την ΕΕ στα εξοπλιστικά και στο πρόγραμμα SAFE, αξιοποιεί τη μεγάλη αγορά που διαθέτει και την εξοπλιστική βιομηχανία της, είναι επίσης στενός σύμμαχος των ΗΠΑκαι έχει την εύνοια του προέδρου Τραμπ και παράλληλα επιδιώκει τη διατήρηση καλών σχέσεων με τη Ρωσία και τη συνεργασία με τους θεσμού στον BRICS. Αξιοποιεί την υποχώρηση της ισχύος των ΗΠΑ που ασκούν τον έλεγχο στη Μ. Ανατολή και από κοινού με τη ΣαουδικήΑραβία και το Πακιστάν δημιούργησαν τη Συμμαχία της Μέκκας για να προωθήσουν την επιρροή τους. Η πολιτική της Γαλάζιας Πατρίδας είναι επικίνδυνη για την κυριαρχία και σε βάθος χρόνου ίσως και για την ακεραιότητα της Ελλάδας. Επιδιώκει να διχοτομήσει το Αιγαίο από βορρά προς νότο απομονώνοντας τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου εντός μιας ζώνης χωρικών υδάτων 6 ναυτικών μιλίων, αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία σε πλήθος νησιών και βραχονησίδων,αμφισβητεί την επήρεια του νησιών σε ΑΟΖαναγνωρίζοντας μόνο 6 ναυτικά μίλια χωρικά ύδατα, ενώ με το παράλογο τουρκολυβικό μνημόνιο επιχειρεί να κυριαρχήσει στην Ανατολική Μεσόγειο.
Οι διαφορές ανάμεσα στις δυνατότητες της Ελλάδας και της Τουρκίας είναι προφανείς. Μέσω της επιδίωξης υπερεξοπλισμού και επικράτησης λύση για τη χώρα δεν υπάρχει και για το λόγο αυτό καταφεύγει κάτω από τις φτερούγες των συμμάχων της. Όμως προσπαθώντας να αποφύγει τη Σκύλλα πέφτει και στη Χάρυβδη.
Σε παλαιότερη συνέντευξη του ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε ότι πρέπει να είμαστε σοβαροί, σε καιρούς ταραγμένους και επικίνδυνους η χώρα πρέπει να είναι σταθερά προσδεμένη σε μία ισχυρή συμμαχία. Η αστική τάξη της χώρας σε καιρούς που δεν ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνοι προφανώς με βάση τα πάγια συμφέροντά της ενέταξε τη χώρα στο ΝΑΤΟ εφαρμόζοντας το παλιό δόγμα της Ανήκουμε στη Δύση. Σήμερα καθένας μπορεί με ψυχραιμία να αντλήσει τα ανάλογα διδακτικά συμπεράσματα. Αν ωφελήθηκε και πόσο ωφελήθηκε η χώρα ή για τις σοβαρές συνέπειες αυτών των επιλογών της. Και μόνο το τεράστιο κυνήγι των εξοπλισμών συνέβαλε ουσιαστικά στην οικονομική καχεξία και στην πρόσφατη χρεοκοπία της χώρας, η τραγωδία της Κύπρουτα Ίμια και παράλληλα η απουσία οποιασδήποτε στήριξης από τους συμμάχους της είναι ενδεικτικά.
Σήμερα ζούμε τη σύγχρονη φάση του δυτικού προσανατολισμού και της ένταξης στην ισχυρότερη συμμαχία με τους μεγαλύτερους συμμάχους.
Το ΝΑΤΟ δεν υπήρξε ποτέ αμυντική συμμαχία και σήμερα το επιχείρημα αυτό απογυμνώθηκε ολοσχερώς.Η πολιτική ανήκουμε στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ και γενικότερα η λογική Ανήκουμε στη Δύση κι όλοι οι άλλοι είναι αντίπαλοι και απέναντί μας αποδείχθηκε καταστροφική. Είναι η διαχωριστική γραμμή που διαπερνά τον πολιτικό κόσμο και όχι μόνο σε αυτά τα θέματα. Τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και του λαού, τα άμεσα και περισσότερο τα μακροπρόθεσμα δεν εξυπηρετούνται εντός των συμμαχιών αυτών και του ατλαντικού προσανατολισμού. Πρέπει να αναζητηθεί εξωτερική πολιτική στις σημερινές πολιτικοοικονομικές και γεωστρατηγικές συνθήκες και παράλληλα να ενταχθεί ο αγώνας για βαθύτερες αλλαγές με στόχο την επιδίωξη της εργατικής εξουσίας και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού.
Ενδεικτικά ορισμένες θέσεις για τη διαμόρφωση εξωτερικής πολιτικής για τη χώρα στις σημερινές δύσκολες συνθήκες:
Η Ελλάδα πρέπει να είναι έξω από τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και την προώθηση των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων, έξω από ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και συμμαχίες. Άξονες και συμμαχίες, όπως ο άξονας Ελλάδας- Κύπρου-Ισραήλ προκαλούν τη δημιουργία αντιαξόνων και αντίπαλων συμμαχιών με διαφορετικά αντικρουόμενα συμφέροντα και διαφορετικές επιδιώξεις,οδηγούν σε αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις,εκτινάσσουν τους εξοπλισμούς, εντείνουν την υποταγή της χώρας και ωθούν σε πιθανή περιφερειακή σύγκρουση. Η συμμαχία με το Ισραήλ και η ανάπτυξη σχέσεων πέρα από τυπικές εμπορικές σχέσεις και ιδιαίτερα στο γενικευμένο επίπεδο που έχουν φτάσει σήμερα οδηγεί εκ των πραγμάτων στην υποστήριξης των συμφερόντων και των επιλογών του με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και συνάμα των σχεδίων των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, οδηγούν στην αντιπαράθεση με την Τουρκία και σε πιθανή πολεμική σύγκρουση μαζί της και η Ελλάδα δεν έχει κανένα λόγο να το επιδιώξει.
Έχει ανάγκη από μία πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που βασίζεται σε ισότιμες σχέσεις και με αμοιβαίο σεβασμό στις ιδιαιτερότητες και τα συμφέροντα κάθε χώρας. Με τις χώρες της περιοχής και άλλες και με παγκόσμιες δυνάμεις που ασκούν γενικότερη επιρροή όπως η Κίνα και η Ρωσία στη βάση συμφωνιών που θα περιλαμβάνουν ισότιμη οικονομική συνεργασία,εμπορικές σχέσεις, εξοπλιστικά, άμυνα κλπ. Μια τέτοια πολιτική αφενός είναι σε αντίθεση με το χαρακτήρα της ΕΕ και τα συμφέροντα που εκπροσωπεί, τους στόχους και την έξαλλη φιλοπόλεμη πολιτική της και αφετέρου με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ.
Η αμυντική πολιτική της χώρας τα εξοπλιστικά προγράμματά της και οι ένοπλες δυνάμεις της πρέπει να είναι σταθερά και μονοσήμαντα προσανατολισμένα στην υπεράσπιση της κυριαρχίας και της ακεραιότητας χώρας.
Η συμμετοχή στα σχέδια επανεξοπλισμού της Ευρώπης είναι καταστροφική και δεν πρέπει η χώρα να συμμετέχει. Πρέπει να αποχωρήσει από το ReArmEuorope το πρόγραμμα SAFE και άλλες συναφείς δραστηριότητες. Η χώρα πρέπει να αποχωρήσει από τον άξονα με την Κύπρο και το Ισραήλ να σταματήσουν οι συμφωνίες που έχει συνάψει με το Ισραήλ για αγορά εξοπλισμών και κυρίως την Ασπίδα του Αχιλλέα.
Κύριο πρόβλημα της αμυντικής πολιτικής είναι η υπεράσπιση των συνόρων της χώρας και πρώτα -πρώτα των νησιών της. Τα σχέδια της Γαλάζιας Πατρίδας και οι υπόλοιπες τουρκικές διεκδικήσεις απορρίπτονται ασυζητητί, τα νησιά εξοπλίζονται στα αναγκαία και λογικά μεγέθη.
Η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια και κυρίως στο Αιγαίο, αν συμβεί, ουσιαστικά θα μετατρέψει του Αιγαίο σε μεγάλο βαθμό σε ελληνική λίμνη, θα δημιουργήσει μεγάλες τριβές και συγκρούσεις όχι μόνο με την Τουρκία αλλά και με τις χώρες που αξιοποιούν το Αιγαίο για διέλευση των στόλων τους. Μπορεί να εξευρεθεί λύση που να εξυπηρετεί να συμφέροντα της χώρας και να διασφαλίζει κατά το δυνατόν την κυριαρχία της, εξασφαλίζοντας ευρύτερη συναίνεση, δύσκολα βέβαια με την Τουρκία, αλλά αφοπλίζοντας τα επιχειρήματά της.
