Ο θάνατος του τραγουδιστή Γιώργου Μαζωνάκη, ενός λαϊκού και προσηνούς ανθρώπου κέντρισε ευαίσθητες λαϊκές χορδές και συγκλόνισε ολόκληρη τη χώρα και όχι όλους για τους ίδιους λόγους. Πολλοί δεν τον γνώριζαν και ακόμη περισσότεροι προσωπικά, σε άλλους ίσως να μην άρεσε και πολλοί ήταν θαυμαστές του. Τους συγκλόνισε όμως το γεγονός ότι ήταν ένας άδικος θάνατος ενός νέου ανθρώπου που μπορούσε να αποφευχθεί.
Η συμβολή των μέσων μαζικής ενημέρωσης κυρίως των μεγάλων καναλιών, με πολλές και πολύωρες εκπομπές ήταν τεράστια, καθένα από αυτά για τους δικούς του λόγους και όλα μαζί για να μην ανοίξει ολόπλευρα η συζήτηση για τις αιτίες και κυρίως στην ουσία της, αλλά για να στραφεί σε κάποιες πλευρές υπαρκτές μεν αλλά δευτερεύουσας σημασίας, μάλλον σύμπτωμα ή αναγκαίο συμπλήρωμα μιας πολιτικής και των επιλογών που τροφοδότησαν τις εξελίξεις.
Στη συζήτηση κυριάρχησε η απουσία των ελέγχων που ασκούνται ή δεν ασκούνται στα ιδιωτικά ιατρεία και το γενικό συμπέρασμα είναι ότι αν υπήρχε έλεγχος μάλλον θα ήταν όλα καλά, ο Μαζωνάκης και πολλοί άλλοι πριν από αυτόν μπορεί να ζούσαν, τα δεινά θα είχαν αποφευχθεί. Κάποιοι εστίασαν στη διάλυση της υπηρεσίας ελέγχου του Υπουργείου Υγείας και την υπαγωγή της στην Επιτροπή Διαφάνειας στοχεύοντας το επιτελικό κράτος του Μητσοτάκη το οποίο θα τα γιάτρευε όλα αλλά επιτάχυνε τη διάλυση. Όλα αυτά είναι σωστά όμως τελικά συνέτειναν στη συγκάλυψη της πραγματικής αιτίας και το πέτυχαν.
Η τάση του κεφαλαίου ήταν από τα πρώτα βήματά του να εμπορευματοποιεί όλες τις ανθρώπινες ανάγκες για να αποκομίζει κέρδη. Σταδιακά η τάση αυτή δυνάμωνε και επιταχύνθηκε φτάνοντας σε πρωτοφανή επίπεδα όταν τεράστια αποθέματα κεφαλαίων, πριν από κάποιες δεκαετίες, δεν έβρισκαν επικερδή διέξοδο παραγωγικά. Στράφηκε τότε σε τομείς που μέχρι τότε ήταν πρωτίστως στην δραστηριότητα του κράτους. Το κεφάλαιο τοποθετεί μεγάλα ποσά και απαιτεί να επιτυγχάνει τεράστια κέρδη σε βάρος των εργαζομένων, μέσω του κρατικού προϋπολογισμού και των κρατικών επιχορηγήσεων, μειώνοντας την ποιότητα των υπηρεσιών και επιδρώντας καταστροφικά στο περιεχόμενό τους όταν πρόκειται για δραστηριότητες στο ιδεολογικό εκπαιδευτικό και πολιτιστικό τομέα, σε ότι σχετίζεται με τη συνείδηση των ανθρώπων.
Στην Ελλάδα τα μνημόνια επιτάχυναν αυτή τη διαδικασία και το επιτελικό κράτος του Μητσοτάκη την απογείωσε. Στα θέματα υγείας, υποβάθμισε σταδιακά όλο και περισσότερο το δημόσιο σύστημα υγείας ανοίγοντας λεωφόρο για την ανάπτυξη της ιδιωτικής υγείας. Τα νοσοκομεία υποβαθμίστηκαν και παρότι το προσωπικό τους συνεχώς μειώνεται και η εντατικοποίηση της εργασίας είναι πολλές φορές τρομακτική, είναι ιδιαίτερα αξιόλογο εργάζεται με αυταπάρνησή και η ασφάλεια, οι ιατρικές και νοσηλευτικές υπηρεσίες που προσφέρει είναι πολύ υψηλού επιπέδου είναι το βασικό στήριγμα του πληθυσμού. Το κυβερνητικό ενδιαφέρον συνεχώς μειώνεται για τις νοσοκομειακές δομές, φαίνεται να εξαντλείται σε εργολαβίες για βαψίματα και επεμβάσεις στις κτιριακές υποδομές αλλά νοσοκομεία είναι πρωτίστως το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό και οι κάθε είδους εξοπλισμοί και υποδομές που στηρίζουν τη δράσης του.
Η σταδιακή σταδιακή υποβάθμιση των νοσηλευτικών ιδρυμάτων από μόνη της δεν έφτανε για να επεκταθεί ραγδαία η ιδιωτική υγεία υπήρχε ανάγκη και από άλλα πράγματα κι άλλες παρεμβάσεις ,όπως η τροποποίηση του νομοθετικού πλαισίου, η χορήγηση αφειδώς κρατικού χρήματος και η πλήρης ασυδοσία στη διαμόρφωση, την ανάπτυξη τη λειτουργίας και την χωρίς έλεγχο κερδοσκοπία των ιδιωτικών δομών. Χαλάρωσε ως την πλήρη σχεδόν εξαφάνιση κάθε ελεγκτικού μηχανισμού και ελέγχου. Η διαδικασία αυτή στα ιδιωτικά ιατρεία και τις μικρότερες ιδιωτικές δομές υγείας πήρε ακραίες και συνάμα τραγικές διαστάσεις. Είναι ενδεικτική η περίπτωση του ιατρείου που οδήγηση στο θάνατο του Μαζωνάκη. Δεν τηρήθηκε καμία νομοθεσία, αμφιλεγόμενες και μη νομοθετημένες θεραπείες που έπρεπε να διενεργούνται σε νοσοκομειακές δομές και με συγκεκριμένα πρωτόκολλα διενεργούνταν στο ιατρείο αυτό αντί 6.000 έως 7.000€ χωρίς καμία ευθύνη και κανένα πρωτόκολλο. Η ιατρική δεοντολογία έχει πάει περίπατο. Διαφήμιζαν κβαντικές ειδικότητες που δεν υπάρχουν και κβαντικές θεραπείες που δεν είναι εγκεκριμένες και τα ανάλογα μηχανήματα και το κράτος αγρόν αγόραζε. Το παντοδύναμο πανέξυπνο και τετραπέρατο επιτελικό κράτος που η μεγαλύτερη αγωνία του ήταν και είναι, υποτίθεται, η προστασία και η ευημερία του λαού. Η κυβέρνηση αυτή που ο ηγέτης της είναι ο μόνος που θα περιμένει 3:00 το πρωί να πάρει το μήνυμα και να σηκώσει το τηλέφωνο όταν όλοι οι άλλοι κοιμούνται. Τον μοναδικό ελεγκτικό μηχανικό στο χώρο της υγείας τον διέλυσε και τον υπήγαγε στην Αρχή Διαφάνειας η οποία φυσικά δεν έκανε απολύτως τίποτα απλώς ανέθεσε τους ελέγχους στους ιατρικούς συλλόγους και κυρίως στον Ιατρικό Σύλλογο Αθήνας που δεν είχε καμία αρμοδιότητα για αυτό και καμία δυνατότητα το έργο αυτό να το φέρει σε πέρας. Τον έλεγχο της τήρησης των νόμων και της εφαρμογής των κυβερνητικών αποφάσεων τον έχει το ίδιο το κράτος με τους μηχανισμούς του και όχι ένας επιστημονικός φορέας, έστω και σύμβουλος του κράτους για το συγκεκριμένο επιστημονικό αντικείμενο. Εκπλήσσει όμως και η ευκολία με την οποία ο ΙΣΑ ανέλαβε τέτοια καθήκοντα έξω από το νόμο που διέπει το χαρακτήρα του και χωρίς να μπορεί να ανταποκριθεί. Σημειώστε ότι η διοίκηση του ΙΣΑ ανήκει στη ΝΔ , αλλά το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δυο το πρόσωπο.
Για να είμαστε όμως δίκαιοι αρκετά μεγάλα ιδρύματα που δεν έχουν αμιγώς κρατικό χαρακτήρα προσφέρουν υπηρεσίες υγείας υψηλού επιπέδου και πολλοί ιδιώτες γιατροί επιτελούν τα καθήκοντά τους τιμώντας με τον καλύτερο τρόπο τον όρκο του Ιπποκράτη. Η αναφορά είναι στα ιδιωτικά εκείνα ιατρεία, στους συγκεκριμένους γιατρούς που χαρακτηριστικό τους έχουν την «γαλαντομία», τη σικ εμφάνιση, το εξτριμ ντύσιμο, την αστική ευγένεια, τις δεκάδες εικόνες αγίων στους τοίχους τους και την τεράστια ευκολία εκμετάλλευσης των αναγκών και του πόνου των ασθενών, γράψαμε ήδη για θεραπείες 6000 ως 7000€ κάθε φορά.
Υπάρχει και μία σημαντική πλευρά ακόμη του θέματος αυτού, αυτή των ασθενών που προστρέχουν σε τέτοιες υπηρεσίες. Είναι ασθενείς που τους περισσεύουν αρκετές χιλιάδες ευρώ για να τα διαθέσουν, ασθενείς που αδυνατούν να προσαρμοστούν με τους βιολογικούς νόμους και τους νόμους της φύσης, που επιζητούν θεραπείες τέτοιες που κανένα επιστημονικό ίδρυμα δεν πιστοποιεί και δεν εγκρίνει με στόχο να μειώσουν τη βιολογική τους ηλικία κατά 10 και παραπάνω χρόνια, που δεν μπορούν να συμβιβαστούν με την ηλικία τους και τη ζωή τους σε κάθε ηλικία και ότι η ζωή είναι ένας κύκλος που αρχίζει και τελειώνει. Ίσως ορισμένοι εξ αυτών να θεωρούν ότι διαθέτοντας χρήματα μπορεί να νικήσουν τα πάντα ακόμη και τα γηρατειά.
Ίσως να είναι το πρόβλημα αυτό παλιό μπορεί και αρχαίο, όμως στη σημερινή εποχή μεγάλου αποπροσανατολισμού και σκοταδισμού όλο και περισσότεροι καταφεύγουν σε μαντζούνια, στο σκοταδισμό, πιστεύουν σε ιδέες μετενσάρκωσης, στη σωτηρία της ψυχής και άλλοι στη σωτηρία του σώματος και της ψυχής τους. Και όλα δείχνουν ότι στις πιο προηγμένες κοινωνίες το φαινόμενο αυτό είναι πιο εκτεταμένο. Είναι φαινόμενο των κοινωνιών σε κρίση και κατάπτωση.
Η ένταση των ελέγχων από μόνη της δεν είναι λύση. Λύση είναι η δημιουργία ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας, γιατί το σημερινό δεν είναι ούτε εθνικό ούτε σύστημα αλλά δομές για τους φτωχότερους πολίτες, σύγχρονου ανεπτυγμένου που να καλύπτει ολόκληρη την έκταση της χώρας το σύνολο του πληθυσμού της και όλες κατά το δυνατόν τις ανάγκες με τους αναγκαίους πόρους και την αναγκαία στελέχωση.
Έτσι θα μειωθεί ο χώρος για να πληθύνονται τα ιδιωτικά ιατρεία, τα ιδιωτικά θεραπευτήρια, να ανθεί η εκμετάλλευση και θα δοθεί χτύπημα στη διαπλοκή που τα συντηρεί.
